Monika tygodnik Rocznik I i II 1886 r.

Monika tygodnik Rocznik I i II 1886 r. - Antoni Sarnes (red.)

Monika. Tygodnik poświęcony chrześciańskiemu wychowaniu dziatek. 

Rocznik I; numery od 1 do 53 z roku 1886. 

Rocznik II; numery od 1 do 52 z roku 1887 r.

Sarnes Antoni (1842–1890), ksiądz, redaktor, działacz polityczny na Śląsku. Ur. 10 I w Zabierzanach koło Głogówka na Górnym Śląsku, w rodzinie chłopskiej, był synem Henryka i Moniki z domu Zagrodnik.

Po ukończeniu szkoły elementarnej S. od października 1854 przez 7 lat uczęszczał do gimnazjum katolickiego w Opolu, następnie przeniósł się do gimnazjum ewangelickiego w Raciborzu. Tu otrzymał świadectwo dojrzałości 26 III 1863. W kwietniu t.r. rozpoczął studia na Wydz. Teologii Katolickiej Uniw. Wrocł. W czasie studiów uczęszczał na wykłady ks. Wincentego Kraińskiego z języka i literatury polskiej. Dyplom ukończenia studiów teologicznych na tymże uniwersytecie uzyskał 22 XI 1866. Dn. 27 VI 1867 otrzymał święcenia kapłańskie i przez 4 lata pracował jako wikary w parafii Rozkochów (pow. prudnicki), a od 30 I 1872 w Mysłowicach. Tu wystąpił do biskupa z prośbą o dopuszczenie go do egzaminu proboszczowskiego (28 IV 1872), a ówczesny proboszcz mysłowicki ocenił jego pracę duszpasterską bardzo wysoko. W r. 1884 był S. jeszcze pierwszym wikarym w Mysłowicach, a dopiero 12 VIII 1886 został proboszczem w Rozkochowie.

Politycznie reprezentował S. orientację centrową. Za namową działaczy śląskiego Centrum oraz związanych z tą partią księży, założył i redagował czasopismo „Monika”, wychodzące w drukarni A. Krausa w Katowicach w l. 1886–8, w podtytule określające się jako «tygodnik poświęcony chrześcijańskiemu wychowaniu dziatek» (należy je odróżniać od „Moniki” wydawanej przez Karola Miarkę, w l. 1876–80); miało też dodatek dla dzieci pt. „Anioł Stróż”. Było wzorowane na niemieckim czasopiśmie także o tytule „Monika” wychodzącym w Donauwörth w Bawarii. „Monika” S-a, zamieszczająca teksty w gwarze górnośląskiej i adresowana do polskich rodziców, usiłowała oddziaływać na nich w duchu germanizacyjnym, przeciwstawiając się wpływom „Katolika”.