Monety bite dla prowincyi polskich przez Austryę i Prusy oraz monety Wolnego Miasta Gdańska Księstwa Warszawskiego i w oblężeniu Zamościa

Monety bite dla prowincyi polskich przez Austryę i Prusy oraz monety Wolnego Miasta Gdańska Księstwa Warszawskiego i w oblężeniu Zamościa - Karol Plage

W r. 1772 wskutek pierwszego rozbioru Polski, część krajów polskich pod nazwą Galicyi i Lodomeryi wraz ze starostwem Spiskim, wpierw jeszcze samowolnie zaaneksowanym, tudzież księstwa Oświęcimskie i Zatorskie wcielone zostały pod panowanie Austryi. W r. 1774 rozkazano w węgierskiej mennicy miedzianej w Szomolnoku wybijać monetę miedzianą szelężną, a w wiedeńskiej miejskiej - monetę strebrną. Monety bite podczas oblężenia Zamościa w roku 1813 są drugim (po gdańskich monetach oblężniczych z roku 1577) i ostatnim przypadkiem monet oblężniczych w numizmatyce polskiej. Są o tyle ciekawe, że znacznie odbiegają od gdańskich, uderzając prostotą, wręcz prymitywizmem wzoru. Biorąc pod uwagę okoliczności i ograniczenia w jakich powstały, stanowią bardzo ciekawy przykład monet bitych podczas oblężenia. Karol Plage (1857 - 1927) - Wybitny numizmatyk warszawski. Po ukończeniu studiów technicznych pracował w kolejnictwie. Zainteresowania numizmatyczne rozwijał stopniowo. Zbierał dokumenty, rachunki mennicze, przeglądał ważniejsze zbiory. Po przejściu na emeryturę całkowicie poświęcił się swojej pasji. Początkowo katalogował monety polskie w Ermitażu, potem zajął się konserwacją zbiorów numizmatycznych księcia Białozielskiego-Białozierskiego w Petersburgu. W 1925 roku objął stanowisko kustosza muzeum przy Mennicy Państwowej w Warszawie. Był człowiekiem niezwykle pracowitym, pierwszym wytrawnym znawcą mennictwa Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz Polski porozbiorowej. Z tego zakresu wydał kilka ważnych prac, do których sam wykonywał ilustracje. Wszystkie zawierały tło historyczne epoki z szerszym omówieniem stosunków monetarnych, wykaz dokumentów menniczych, ordynacji i innych źródeł dotyczących emisji monet oraz szczegółowy katalog typów i odmian wraz z rysunkami. Pierwsza: ==Monety bite w miedzi za panowania Stanisława Augusta== ukazała się w 1897 roku w Warszawie. Kolejne wydane w Krakowie w latach 1902, 1906 dotyczyły mennictwa porozbiorowego. W ostatnim dziele (wydanym rok wcześniej w języku francuskim): ==Okres Stanisława Augusta w historii numizmatyki polskiej== (Kraków, 1913), opatrzonym 34 tablicami i wzbogaconym o ważniejsze dokumenty mennicze, skatalogował wszystkie znane mu monety ostatniego polskiego króla. W 1902 roku podarował Muzeum Narodowemu w Krakowie kilkadziesiąt monet ze swojej kolekcji.