Mitologia Słowian

Mitologia Słowian - Aleksander Gieysztor

1. Mitologia Słowian - 270 str., 1982 r. - książka nosi ślady zawilgocenia. Mitologia Słowian, współistnienie wierzeń tradycyjnych i wnoszonych, stapianie ich w jedną kulturę świadomości społecznej trwa wśród narodów słowiańskich od dawna (do X w.); najczytelniejsze przykłady: wianki puszczane na wodę, topienie Marzanny, wypiekanie obrzędowego kołacza na wesele, ognie rozpalane w noc świętojańską, przywoływanie deszczu w czas posuchy, modły wznoszone do bóstw i pogańskich bogów, wśród których najważniejszy był Perkun, bóg niebios, piorunów i grzmotów. 2. Mitologia Celtów - 224 str., 1978 r. W ciągu pięciu wieków przed naszą erą, Europę można było podzielić na trzy wielkie kręgi kulturowe: Na południu (strefa śródziemnomorska) kwitła kultura hellenistyczna, na wschodzie wśród olbrzymich obszarów Eurazji kultura scytyjska i wreszcie na zachodzie kultura celtycka. Charakterystyczną cechą w społeczeństwie celtyckim było to, że kobietę traktowano w wielu sprawach na równi z mężczyzną. Zachowywała pewną niezależność od mężczyzny, także w małżeństwie. Małżeństwo było u Celtów jedynie rodzajem umowy, która jeśli oboje małżonkowie sie na to zgodzą mogła być rozwiązana. Ciekawie ma się też sprawa zarządzania majątkiem, jeśli mężczyzna wniósł więcej - zarządzał wspólnym majątkiem; jeśli oboje wnosili proporcjonalnie - razem zarządzali gospodarstwem; wreszcie, jeśli to kobieta miała większy wkład w budżet rodzinny mogła sama zarządzać dobrami rodziny.