Mit Rosji, tom I-II

Mit Rosji, tom I-II - Andrzej Andrusiewicz

Tom I - 266 s. + ilustracje, 1994 r. Tom II - 352 s. + ilustracje, 1994 r. "Rozważając filozofię dziejów Rosji zauważamy, iż jej rysem charakterystycznym jest idą przybierająca różne znaczenie historyczne i wymiar transcendentalny. Idea rosyjska - jak sądzę - polega przede wszystkim na tym,że wśród rozmaitych zjawisk oraz praw rządzących nimi, istnieje pewnie kierunek zmian, które wzięte jako całość czy tworzące tę całość części,, zdają się zdążać ku określonemu celowi. Powinniśmy tu zaznaczyć, że idea celu jest jedynie idealnym wyrazem dążeń. Od dziesiątków lat zagadnienie to jest przedmiotem namiętnych i wielostronnych roztrząsań naukowych . Bezspornego rozstrzygnięcia wielkiego zagadnienia nie przyniosły nawet ostatnie czasy,, Czym jest idea rosyjska? Czy jest ona mesjanizmem, proroczym przeznaczeniem Rosji, światłem odnowy duchowej błądzącej ludzkości, nowym chrześcijaństwem ?. W tej walce poglądów zauważyć się daje pewna przemiana w zmagających się siłach naukowych, która może oznaczać zbliżanie się opinii interpretacyjnych." Andrzej Andrusiewicz (ur. 23 marca 1940 w Przemyślu) – polski historyk, politolog, znawca dziejów Rosji oraz krajów Europy Środkowej i Wschodniej. W 1967 ukończył studia na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, w latach 1968-1973 wykładał historię w Studium Nauczycielskim w Przemyślu, w latach 1974-1975 był wykładowcą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, w latach 1974-1980 także nauczycielem w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Przemyślu. W 1979 obronił pracę doktorską. W latach 1981-1984 odbył staż habilitacyjny w Akademii Nauk Społecznych PZPR. Do roku 1990 pracownik Instytutu Historii Ruchu Robotniczego w Wyższej Szkole Nauk Społecznych i Akademii Nauk Społecznych PZPR, w latach 1986-1990 kierował Zakładem Historii Polskiego Ruchu Robotniczego ANS PZPR. W 1984 habilitował się na podstawie pracy Stronnictwo Pracy 1937-1950: ze studiów nad dziejami najnowszymi chadecji w Polsce w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. W 1991 mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1995 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1991 był pracownikiem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie (później Uniwersytetu Rzeszowskiego), wykładał też Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. Redaktor naczelny pism: "Polska i jej wschodni sąsiedzi" (1997-2009), "Studia Społeczno-Polityczne" (2007-2009).