Mistycyzm hiszpański w piśmiennictwie polskich karmelitanek XVII i XVIII wieku

Mistycyzm hiszpański w piśmiennictwie polskich karmelitanek XVII i XVIII wieku - Katarzyna Kaczor-Scheitler

Praca jest obszernym, bogatym materiałowo opracowaniem, łączącym dyskurs historycznoliteracki z wywodem z zakresu historii duchowości. Badany w pracy materiał literacki należy do wyjątkowo trudnych, a zatem podkreślić należy naprawdę ambitny zamysł Autorki. Rozprawa ma dobrą, klarowną kompozycję; składa się z trzech części, poświęconych - kolejno - przenikaniu dzieł i "dzieła" mistyków hiszpańskich do Polski (1), prozaicznym autobiografiom karmelitanek (2), poezji karmelitanek (3). Część druga wydaje się najciekawsza; autorka omawia tu najważniejsze autobiografie karmelitańskie i - traktując je jako dokument nie literacki, a historyczno-psychologiczny - rekonstruuje na ich podstawie "postęp duchowy" polskich karmelitanek, przekonująco ukazując, że jest on modelowany na wzór drogi duchowej samej Matki Założycielki, tak jak przedstawiają ją jej własne pisma, dobrze znane (i tego również autorka dowodzi) karmelitankom polskim. W tej części wywodu dominują wątki teologiczne i choć autorka teologiem nie jest, wyraźnie dobrze czuje się w tym rodzaju dyskursu i trafnie dobiera teologiczne konteksty interpretacyjne.