Miśkiewicz A., Kamocki J.- Tatarzy słowiańszczyzną obłaskawieni

Miśkiewicz A., Kamocki J.- Tatarzy słowiańszczyzną obłaskawieni - A. Miśkiewicz

W Polsce jest wiele legend związanych z Tatarami. O groźnych najeźdźcach, o murowanych kościołach, w których ludność obroniła się ordą, o górach, które wyrosły miedzy Kingą a ścigającymi ją Tatarami, o jasyrze, porwanym przez tatarów. O lochach sandomierskich, do których Halina Krępianka wprowadziła Tatarów, ratując w ten sposób miasto. A na mazurach do dziś matki straszą niegrzeczne dzieci Tatarami. Najbardziej chyba znane są tu legendy krakowskie: lajkonika, wywodzącego się wg podania z tradycji dzielnych włóczków podkrakowskich, którzy w dzień Bożego Ciała obronili miasto przed najazdem tatarskim i w zdobytych strojach zdążali na procesję, oraz trębacza, który dojrzał nadciagającą ordę, i chociaż zginął przeszyty strzałą tatarską, zdążył zaalarmować miasto. Niewielu jest już polskich Tatarów, zaledwie parotysięczna garstka. Ale przez kilkaset lat wspólnych losów zrośli się ze swą przybraną ojczyzną. Są jej częścią i ich historia i kultura jest cząstką historii i kultury Polski.