Miód żywi i leczy 1927

Miód żywi i leczy 1927 - X. A. Margoński

Takie hasło propagował przed laty ks. A. Margoński sławny w okresie międzywojennym naturalista i pszczelarz, znawca leczniczych właściwości miodu. Jego rady sprzed lat w zasadzie nadal pozostają aktualne – zwłaszcza dla tych, którzy pragną sobie sami pomóc domowymi środkami – mimo, że nasza wiedza dotycząca leczniczych właściwości miodu, znacznie się powiększyła. Stosunkowo niedawno powstała nowa gałąź nauki zajmująca się lekami z ula nazwana apiterapią. Ksiądz Margoński radził osobom starszym i powracającym do zdrowia jadać miód w małych ilościach codziennie. Uważał, że taka kuracja trwająca 1-2 miesiące działa zbawiennie na ich jelita, łagodzi różne jelitowe niedomagania. Dzieciom zalecał zjadać co dzień na czczo po dwie łyżeczki miodu. Jego zdaniem taka ilość reguluje trawienie. Według naturalisty, by wzmocnić organizm, zwłaszcza jesienią, zimą i wiosną należy profilaktycznie zażywać szklankę gorącego mleka z łyżką miodu. Oczywiście mleko powinno być jak najświeższe, najlepiej prosto od krowy, ewentualnie pasteryzowane, nigdy UHT. Mleko podgrzane do temperatury prawie 150°C jest produktem martwym biologicznie i w zasadzie bezwartościowym z punktu widzenia ekologicznej profilaktyki zdrowotnej. Dorośli, zwłaszcza cierpiący na dolegliwości krążeniowe, mogą dodać do mleka z miodem łyżkę koniaku.