Miłość a etyka, 1907 r.

Miłość a etyka, 1907 r. - Ellen Key

Istnieje w etyce współczesnej znamienna tendencja, którą określamy mianem sytuacjonizmu. Pozostaje ona w ścisłym związku m.in. z egzystencjalizmem w filozofii34 . Egzystencja ludzka składa się - według: tych poglądów - z wielu sytuacji, które same z siebie stanowią już jakby normę działania. Trzeba je przyjąć i przeżyć w całej ich zawartości nie oglądając się na nic takiego, co znajduje się poza tą konkretną sytuacją. To, co jest "poza sytuacją", przez to samo, że jest poza nią, nie pozwala się w niej umieścić i do niej zastosować; życie ludzkie nie przyjmuje żadnych ogólnych i abstrakcyjnych norm, które znajdują się "poza sytuacją", są one zbyt sztywne i esencjalne, podczas gdy życie jest zawsze na wskroś konkretne i egzystencjalne. Gdyby powyższe założenia zastosować do naszego problemu, wówczas miłość kobiety i mężczyzny jako swoisty fragment ich egzystencji (czy też współegzystencji) składałaby się z wielu sytuacji, które same już stanowiłyby o jej wartości. Te sytuacje psychologiczne byłyby czymś ostatecznym, jeśli chodzi o strukturę miłości seksualnej oraz o jej treść. Każda sytuacja w rozwoju owej miłości byłaby równocześnie normą, poza którą nie sposób szukać czegoś więcej i czegoś głębiej. Stanowisko takie głosi prymat przeżycia nad cnotą.