Mickiewicz Adam - Dzieła, tom- I-X, XII-XVI, 1949 - 1955 r.

Mickiewicz Adam - Dzieła, tom- I-X, XII-XVI, 1949 - 1955 r. - Adam Mickiewicz

Tom I - Wiersze, 1949 r., str. 519 Tom II - Powieści poetyckie, 1949 r., str. 312 Tom III - Utwory dramatyczne, 1949 r., str. 494 Tom IV - Pan Tadeusz, 1949 r., str. 444 Tom V - Pisma prozą cz. I, 1952 r., str. 456 Tom VI - Pisma prozą II, 1952 r., str. 259 Tom VII - Pisma prozą III, 1952 r., str. 308 Tom VIII - Literatura słowiańska - Kurs I, półrocze I, 1952 r., str. 394 Tom IX - Literatura słowiańska - Kurs I, półrocze II, 1952 r., str. 254 Tom X - Literatura słowiańska - Kurs II, 1952 r., str. 468 Tom XII - Trybuna ludów, 1955 r., str. 456 Tom XIII - Pisma różne, 1955 r., str. 271 Tom XIV - Listy cz. I, 1953 r., str. 579 Tom XV - Listy cz. II, 1954 r., str. 624 Tom XVI - Listy cz. III, str. 683 Wszyscy i wszędzie czcimy wielkich poetów. Wznosimy im pomniki: w poświęconych im muzeach gromadzimy wszystko, co związane jest z ich życiem i twórczością: imionami ich nazywamy ulice i place miast. Najczęstszym jednak, najbardziej naturalnym, a zarazem najtrwalszym wyrazem kultu, który dla nich żywimy, są niezliczone wydania ich dzieł. Za pośrednictwem tych wydań obcują z poetami przez wieki całe pokolenia ich miłośników, dzieła te zarazem umożliwiają oddziaływanie wielkich twórców na własne kultury narodowe, za pośrednictwem zaś przekładów na kulturę całej ludzkości. Trwałość tej właśnie postaci kultu przewidział i wyraził z tragicznym wręcz jasnowidztwem Adam Mickiewicz, gdy kreśląc w wierszach Konrada Wallenroda program ,,pieśni gminnej", czyli poezji narodowej, mówił: Płomień rozgryzie malowane dzieje, Skarby mieczowi spustoszą złodzieje, Pieśń ujdzie cało, tłum ludzi obiega...