Miciński Tadeusz - Poematy prozą

Miciński Tadeusz - Poematy prozą - Tadeusz Miciński

Spis treści: „Z mego szczęścia uczyniłem hekatombę szaleństwu” – Wojciech Gutowski Panteista Pieśń triumfującej miłości Msza konających Niedokonany Widmo przy Morskim Oku Dolina Mroku Bezaliel Różany obłok Historia dwojga kochanków i pani Hoan-Tho Z motywów Dalekiego Wschodu Aneks: Panteista wersja rękopisu 1894 r. Młodzian, dobierający oręża odmienna wersja „Panteisty” Msza więźnia z „Xiędza Fausta” Niedokonany z rękopisu Opętanie z rękopisu Spowiedź powszechna z rękopisu- Fragment bez tytułu, z rękopisu Widmo przy Morskim Oku z „Przeglądu Zakopiańskiego” Dolina Mroku z „Xiędza Fausta” Bezaliel z „Xiędza Fausta” Komentarz edytorski Miciński był (podobnie jak Wyspiański) kontynuatorem poetyckiego teatru misteryjnego. Uważany bywa za prekursora surrealizmu lub czystego ekspresjonistę, tworzącego w indywidualnym stylu. Dopracował się własnej formy dramatycznej, dwuplanowej, w której przenika się dramat realny z dramatem idei politycznych i historiofizycznych w wymiarze misteryjnym, alegorycznym. Napisał kilka dramatów, które łączą w sobie idee filozofii dziejów z przyszłymi technikami nowoczesnych mediów – filmu, projekcji, łączenia planów, wielkich widowisk plenerowych itp. Miciński pod rozważania wziął również satanizm. Za średniowiecznymi gnostykami twierdził, że świat ziemski stworzył nie Bóg, lecz Szatan mający na celu kreację karykatury Nieba. Wyłapując liczne analogie literackich biografii – wyrażał również pogląd, iż Chrystus, Lucyfer i Feniks to trzy imiona tej samej istoty. Publikował również pisma związane z narodem polskim, w których pod rozważania (podobnie jak zresztą w prozie poetyckiej) wziął filozofię genezyjską Juliusza Słowackiego. Wyrażał panslawizm i antygermanizm. ! Uwagi: Brzegi stron lekko zakurzone, pożółkłe i zabrudzone. Obwoluta minimalnie naddarta, nieco zarysowana, pożółkła, zabrudzona i wytarta na krawędziach. ! Uwagi: Obwoluta wytarta, zabrudzona. Brzegi stron zakurzone i zabrudzone.