Michalczewski Jerzy (red.) - Przepływy Charakterystyczne rzek polskich

Michalczewski Jerzy (red.) - Przepływy Charakterystyczne rzek polskich -

Ocena wielkości i zmienności zasobów wodnych rzek stanowi podstawę wszystkich rozważań i analiz ich energetycznego wykorzystania. Stosunki hydrologiczne rzek i systemów rzecznych określają przypływy charakterystyczne wyznaczone na podstawie długoletnich ciągów obserwacji (minimum 15 lat) ich wielkość, wahania sezonowe i roczne, częstotliwość i czasy trwania w latach: średnim, suchym i mokrym. W pierwszym rzędzie należy określić dokładną lokalizację obiektu na mapie w skali 1: 25 000 lub 1: 100000 i wyznaczyć wielkość zlewni oraz miarodajną stację wodowskazową o odpowiednio długim ciągu obserwacji zjawisk hydrologicznych. Obszar, z którego rzeką główną dopływają wody do morza lub dużego jeziora nosi nazwę dorzecza (np. dorzecze Wisły). Zespół dorzeczy, z których rzeki główne odprowadzają wody do jednego morza lub oceanu nazywa się zlewiskiem (np. zlewisko Morza Bałtyckiego). W praktyce terminu dorzecze używa się też do obszaru odwadniającego przez dopływy (np. dorzecze Sanu , Dunajca, Bystrzycy). Obok terminu dorzecze używa się często terminu zlewnia w celu określenia obszaru, z którego wody odpływają daną rzeką przez dowolny przekrój zamykający np. profil jazu. zapory, mostu itd. Rozróżnia się: - dorzecze główne czyli l rzędu, tj. dorzecze rzeki uchodzącej bezpośrednio do morza (np. dorzecze Wisły, Odry); - dorzecze II rzędu, tj. dorzecze rzeki uchodzącej do rzeki głównej oraz dorzecze III, IV, V (itd.) rzędu. Najważniejszym parametrem dorzecza i zlewni jest ich wielkość oznaczona zwykle symbolem A i wyrażona w km2. Wielkość dorzecza i zlewni rzeki ograniczoną danym przekrojem należy określić na podstawie materiałów opublikowanych przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej (IMGW). Wielkość powierzchni dorzeczy i zlewni zestawiono wg. jednej metody i na podstawie jednolitych materiałów źródłowych. Publikacja składa się z trzech części: część I - zestawienia liczbowo-opisowe, część II - wieloarkuszowa mapa podziału hydrologicznego w skali 1: 200 000, część III - skorowidz nazw obiektów wodnych i nazw wodowskazów. W uzasadnionych przypadkach obszar dorzecza i zlewni, lub ich części, można określić na mapie w skali 1: 100 000. Granice dorzecza lub zlewni wyznacza się łącząc najwyższe wyniesienia na wododziale rozgraniczającym sąsiednie cieki wodne. Powierzchnię dorzecza i zlewni określa się przez planimetrowanie i podaje w km2. ! Uwagi: Oprawa lekko porysowana i pobrudzona zawiera numery biblioteczne. Strony i brzegi stron lekko zakurzone.