Meksyk i szkice z podróży po Ameryce 1913 r.

Meksyk i szkice z podróży po Ameryce 1913 r. - Emil Habdank Dunikowski

Emil Habdank Dunikowski (ur. 13 grudnia 1855 w Brzeżanach, zm. 24 czerwca 1924 we Lwowie) – polski geolog, podróżnik, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Odbył studia we Lwowie, Wiedniu i Monachium. Zajmował się poszukiwaniem złóż ropy naftowej w Bieszczadach. Prowadził też badania geologiczne w Turcji, Algierii i Tunezji oraz w górach Sichote Aliń. W roku 1906 wyjechał do Meksyku i Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Podczas podróży po USA zajmował się nie tylko badaniami geologicznymi, ale też etnografią plemion indiańskich. Wyniki badań ogłosił w wielu publikacjach książkowych, m.in. „Meksyk i szkice z podróży po Ameryce” i „Od Atlantyku poza Góry Skaliste”. W latach 1892-1893 był prezesem Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika. Jego syn, Zbigniew Jan Dunikowski, zdobył w latach międzywojennych rozgłos ogłaszając, że wynalazł opatentowaną metodę przemiany dowolnej substancji w złoto za pomocą rzekomych promieni „Z”. Jego wierzyciele spowodowali, że trafił on nawet do więzienia. Profesor Dunikowski wybudował we Lwowie willę przy ówczesnej ulicy Mochnackiego zaprojektowaną przez architekta Władysława Rauscha, stanowiącą znakomity przykład eklektyzmu w architekturze. Willę tę odsprzedał w roku 1911 metropolicie obrządku grecko-katolickiego Andrzejowi Szeptyckiemu, który przeznaczył ją na cele muzealne. (z Wikipedii)