Mąż i żona

Mąż i żona - Zeruya Shalev

Pewnego ranka Na'ama Newman budzi się w innym świecie – jej mąż Udi, dotychczas zdrowy, aktywny przewodnik wycieczek, oświadcza, że nie może poruszać nogami. Lekarze są bezradni, tym bardziej, że wkrótce okazuje się, że paraliż Udiego nie jest objawem fizycznej choroby, lecz ma znacznie subtelniejsze i głębsze podłoże. Tak zaczyna się kolejna książka autorki Życia miłosnego, z bezkompromisową szczerością drążąca najintymniejsze zakątki małżeńskiego życia. W obliczu kryzysu ujawnia się zaklęty krąg uczuć – zazdrości, niechęci, zadawnionych uraz, grożących rozpadem rodziny. Na'ama, która dotąd ze wszystkich sił walczyła o utrzymanie związku, musi stawić czoło demonom – a nienajmniejszym z nich jest jej własne, paradoksalne uczucie wyzwolenia. Mąż i żona to klasyczna powieść o małżeństwie, ujęta w formę potoku świadomości bohaterki, zdumiewająca śmiałością, urodą, wnikliwością obserwacji. W szeregu barwnych, precyzyjnie skonstruowanych obrazów autorka podważa utarte prawdy i odważnie kwestionuje psychologiczne oczywistości, ukazując ukryte mechanizmy, które sprawiają, że mąż i żona stają się sobie obcy. Sceny z życia Na'amy i Udiego, widziane ostro jak w powiększającym lustrze, każą zastanowić się nad istotą wszystkich związków emocjonalnych, kolejny raz zmierzyć się z gniewem, lękiem, wyczerpaniem i nadzieją – tym wszystkim, co zawsze towarzyszy spotkaniu z drugim człowiekiem. Shalev zabiera nas w szaloną podróż przez piekło małżeństwa w stanie rozpadu... Napisana pewną ręką i chłodnym okiem love story na miarę XXI wieku. “Die Welt” Mądra i zmysłowa książka o małżeństwie. “Das Buch” Znakomita postmodernistyczna powieść o stosunkach międzyludzkich – wysoce erotyczna, inteligentna, napisana językiem uczciwym i fascynującym. “Maxi” Pyszne połączenie seksu, psychologii i starotestamentowej surowości. “Die Woche” Opowieść toczy się potoczyście niczym wiejski strumień, porywając gładkim, niezmąconym rytmem. bookreporter.com Kiedy zacząłem czytać, spłynął na mnie urzekający spokój... Zasługuje na co najmniej dwukrotną lekturę. “Ma'Ariv”