Mateusz Bigda Grunt / Masło / Spiżarnia

Mateusz Bigda Grunt / Masło / Spiżarnia - Juliusz Raden - Bandrowski

Mateusz Bigda, Grun - 326 str,

Masło - 290 str., 

Spiżarnia - 425 str.

Juliusz Kander- Bandrowski Studiował pianistykę w;konserwatoriach;w;Krakowie,;Lwowie,;Lipsku;i;Brukseli;(od 1907), jednakże zrezygnował z kariery pianisty z powodu skutków dwukrotnego złamania ręki w dzieciństwie. W 1907 zajął się publicystyką – był korespondentem prasy krajowej, pisując recenzje i szkice publicystyczne. Podczas pobytu w Brukseli rozpoczął studia filozoficzne. Zaangażował się wówczas silnie w działalność społeczno-niepodległościową w polskich stowarzyszeniach młodzieżowych na emigracji (lelewelczycy), związanych z;PPS-Frakcją Rewolucyjną. Oprócz działalności publicystycznej i prelekcyjnej, w 1911 zadebiutował literacko powieścią;Niezguła;(pisaną od 1909), dobrze przyjęta przez;krytykę. W tym samym roku ukazał się tom nowel;Zawody, a w 1913 druga powieść;Proch. Przed wybuchem I wojny światowej powrócił do Krakowa, współpracując głównie z tygodnikiem socjalistycznym;Naprzód. Juliusz Kaden-Bandrowski, piłsudczyk z wyboru i przekonania, jako pisarz stawał zawsze po stronie prawa moralnego i taki był w życiu. Kawaler;Orderu Leopolda II;za popularyzację kultury belgijskiej w młodych swych latach;górnych i chmurnych. W sierpniu 1914 roku, po wybuchu wojny, wstąpił do;I Brygady Legionów Polskich;Józefa Piłsudskiego, którego został;adiutantem. Następnie pełnił funkcję oficera werbunkowego oraz kronikarza I Brygady. 28 kwietnia 1916 roku został awansowany na;chorążego, a 1 stycznia 1917 roku -;podporucznika;5 Pułku Piechoty Legionów. Od września 1918 roku działał w;Polskiej Organizacji Wojskowej;w Krakowie. W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i służył jako sztabowy oficer łącznikowy podczas;walk o Przemyśl. Relacjonował następnie;obronę Lwowa;i;Kresów Wschodnich;w czasie;walk polsko-ukraińskich, w okresie do stycznia 1919. W grudniu 1918 został pierwszym redaktorem naczelnym tygodnika „Żołnierz Polski”, po czym od wiosny 1919 zrezygnował, aby relacjonować walki;wojny polsko-bolszewickiej;– wyprawy na;Wilno;i;Kijów. Kierował wówczas Biurem Prasowym Naczelnego Dowództwa, co spowodowało później głośne oskarżenia o nadużycia finansowe, lecz ostatecznie nieudowodnione. Zweryfikowany w stopniu;kapitana;ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 274. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 1923-1924 był oficerem rezerwy;14 Pułku Piechoty;we Włocławku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej