Maszkienice, 1914 r.

Maszkienice, 1914 r. - Franciszek Bujak

Maszkienice (dawniej zwana Marszkienice) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, w północnej części gminie Dębno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Integralne części miejscowości: Dół, Góra, Podlesie, Zajazie.

W 1336 roku z dokumentu króla Kazimierza Wielkiego dowiadujemy się, że przed tą datą wieś Maszkienice była dziedzictwem rycerskiego rodu Okszyców, a zaraz po niej Toporczyków. W następnych latach stała się wsią królewską w parafii Jadowniki należącą wraz z Jadownikami do niepołomickiego starostwa niegrodowego na statusie tenuty. Maszkienice wsią królewską pozostały do pierwszego rozbioru Polski. Ostatnim dzierżawcą w czasach przedrozbiorowych był Aleksander Łętowski. Po 1772 roku wraz z Jadownikami, Maszkienice zostały przejęte przez austriacki skarb państwa, a potem sprzedane. Wtedy to pierwszym prywatnym ich właścicielem został hr. Kossakowski.

Jednym z najważniejszych wydarzeń w dziejach wsi Maszkienice było utworzenie w nich samodzielnej parafii w 1925 roku za sprawą tarnowskiego biskupia Leona Wałęgi.

Była to królewszczyzna. Nazwa pochodzi najprawdopodobniej od "mazi", która służyła do smarowania części ruchomych na przykład w wozach i była tu wytwarzana.