Mapa terroru

Mapa terroru - Karol Nawrocki

Mapa terroru. Śladami zbrodni komunistycznych w województwie gdańskim 1945–1956 pokazuje nie tylko więzienie na Kurkowej, ale także inne miejsca powojennej kaźni, kojarzone z UBP i Informacją Wojskową – w Gdańsku, Gdyni czy Sopocie, ale i w Bytowie, Elblągu, Kartuzach, Kościerzynie, Kwidzynie, Lęborku, Malborku, Miastku, Nowym Dworze Gdańskim, Pruszczu Gdańskim, Pucku, Sławnie, Słupsku, Starogardzie Gdańskim, Sztumie, Tczewie i Wejherowie. Rozdział „Przed czerwoną Temidą” ukazuje „wymiar sprawiedliwości” w pierwszej powojennej dekadzie na Pomorzu Gdańskim – w rzeczywistości wymiar niesprawiedliwości i zbrodni na najlepszych Polakach, którzy tak jak „Inka” chcieli się zachować „jak trzeba”; złowrogą Wojskową Prokuraturę Rejonową i Prokuraturę Marynarki Wojennej, które tylko nominalnie były polskie, a w rzeczywistości przygotowywały grunt pod zbrodnie sądowe; Wojskowy Sąd Rejonowy i Sąd Marynarki Wojennej, w których wyroki ferowali nie sędziowie, lecz UB i Informacja Wojskowa.