Mann Tomasz - Dzienniki, t. I-III

Mann Tomasz - Dzienniki, t. I-III - Tomasz Mann

Tomasz Mann (ur. 6 czerwca 1875 r. w Lubece, zm. 12 sierpnia 1955 r. w Zurychu) – niemiecki prozaik i eseista, laureat literackiej Nagrody Nobla w 1929. Uznany za najwybitniejszego pisarza niemieckiego pierwszej połowy XX wieku i jednego z najwybitniejszych, obok m.in. Goethego, w dziejach literatury niemieckiej. Mann znajdował się pod wyraźnym wpływem Goethego, któremu zresztą poświęcił powieść Lotta w Weimarze (1939). Twórczość Manna inspirowana była również Biblią oraz dziełami i poglądami takich osób jak: Marcin Luter, Gotthold Ephraim Lessing, Friedrich von Schlegel, E.T.A. Hoffmann, Arthur Schopenhauer, Edgar Allan Poe, Richard Wagner, Theodor Fontane, Fiodor Dostojewski, Friedrich Nietzsche, Sigmund Freud, Joseph Conrad, Carl Gustav Jung.Zgodnie ocenia się, że Mann stworzył nowy typ powieści epickiej o charakterze intelektualnym i nierzadko ironicznym (jak jego powieść łotrzykowska i zarazem ostatnie dzieło Wyznania hochsztaplera Feliksa Krulla). W okresie Weimaru i po jego upadku Mann był orędownikiem demokracji i parlamentaryzmu oraz ogólnie pojętego humanizmu. Świadectwem jego zaangażowania politycznego jest też cykl mów radiowych do narodu niemieckiego w czasie wojny. Tomasz Mann, który był znakomitym organizatorem i aranżerem swojej sławy, swojego powodzenia, swojego pozytywnego image'u, w Dziennikach ukazał się bez maski, można wręcz powiedzieć, że się zdemaskował, odczarował siebie, ukazał się w całej swej psychofizycznej słabości, niekiedy nawet małości. Dał jednak ze swej perspektywy interesujący dokument burzliwej, ba, dramatycznej epoki oglądanej przez indywidualistę uświadamiającego sobie prawdę przede wszystkim o sobie samym. O sobie samym w zderzeniu z rzeczywistością, w jakiej przyszło mu żyć. t. 1 - 1918-1921, 321 s. t. 2 - 1933-1934, 368 s. t. 3 - 1935-1936, 384 s. ! Uwagi: Brzegi stron lekko zakurzone. Oprawy delikatnie wytarte i zarysowane.