Magazyn Ty i ja od 1 do 12 1971r. - Praca Zbiorowa
Żywot magazynu ilustrowanego „Ty i Ja” został wyznaczony przez ramy polityczne. Pokrył się z drugą kadencją Władysława Gomułki na stanowisku I sekretarza KC PZPR, a jego kres przyszedł natomiast wraz z rozpoczęciem okresu gierkowskiego. Pismo to często określa się mianem produktu małej stabilizacji. Istniało w czasach dość nieciekawych, które jednak zapisały się w historii jako etap „odwilży” i z którymi, przynajmniej początkowo, łączono nadzieje na uchylenie nieco żelaznej kurtyny.Z tego powodu magazyn rozpatrywany jest pod kątem specyficznego dialogu z epoką, będąc w pewnych kwestiach jej odbiciem, w innych zaś – zaprzeczeniem. „Ty i Ja” nie tylko żywo korespondowało ze społecznymi realiami PRL-u lat 60., nie tylko brało czynny udział w kształtowaniu gustów czytelników i propagandzie zachodniej kultury, wzornictwa i stylu życia, ale stanowiło także swego rodzaju ośrodek artystyczny. Poprzez prezentację okładek i szaty graficznej autorstwa znakomitych polskich artystów oraz publikacje tekstów teoretycznych o sztuce – dawało wyraz ówczesnym trendom.
„Ty i Ja” zostało założone na początku lat 60-tych przez małżeństwo: Teresę Kuczyńską i Romana Jurysia, przy wsparciu Ligi Kobiet. Tytuł miesięcznika odnosił się po części właśnie do nich samych, a w szerszym znaczeniu – do kobiety i mężczyzny1.
Tomasz Jura, fot. pinterest.com
Roman Juryś (1911-1978) był dziennikarzem i publicystą, a także działaczem komunistycznym. Wojnę spędził w ZSRR. Po powrocie do Polski pisał dla „Trybuny Ludu”. Został zwolniony na własne żądanie i w 1957 r. objął stanowisko zastępcy redaktora naczelnego „Zwierciadła”. Do 1963 r. już pełnił funkcję redaktora naczelnego „Ty i Ja”. W przeciwieństwie do Jurysia, Teresa Kuczyńska (ur. 1929 r.) debiutowała na łamach magazynu i współtworzyła go do 1973 r., kiedy „Ty i Ja” zostało zlikwidowane. W późniejszych latach współpracowała m.in. z tygodnikiem „Kultura” i Instytutem Wzornictwa Przemysłowego. Wydawała także książki o sztuce użytkowej i modzie (Moda w rytmie epoki, Klejnoty naszych czasów). Była także działaczką opozycji – w 1981 r. podjęła pracę w „Tygodniku Solidarność”, którą wznowiła wraz z przywróceniem tytułu w 1990 r. i kontynuowała do 2008 r.
