Maclean Utwory zebrane 13 tomów

Maclean Utwory zebrane 13 tomów - Alistair MacLean

H.M.S. Ulisses - 1990 r., 252 s., 

Ostatnia granica - 1995 r., 192 s., 

Bezkresne morze  - 1995 r., 149 s.,

Mroczny krzyżowiec - 1994 r., 212 s.,

Szatański wirus - 213 str. 1994 rok. 

Tabor do Vaccares- 1994r. 159s.

Wyścig ku śmierci- 1994r.150s.

Cyrk - 1994 r., 174 s.,

Air force one zaginął - 1995 r., 213 s., 

Wiedźma morska - 1993 r., 156 s., 

Wyspa niedźwiedzia - 1995 r., 296 s.,

San Andreas- 1993r. 236s.

Wieża zakładników- 1994r. 172s.

Alistair MacLean (ur. 21 kwietnia 1922 w Glasgow, zm. 2 lutego 1987 w Monachium) – pisarz szkocki, autor wielu popularnych powieści o tematyce sensacyjnej, kryminalnej i wojennej. Znany także pod pseudonimem Ian Stuart. Urodził się w Glasgow w Szkocji jako drugi syn protestanckiego pastora, ale większość swojego dzieciństwa i młodości spędził w Daviot, 10 mil na południe od Inverness. Jego językiem ojczystym był język gaelicki szkocki. Powrócił do Glasgow, gdzie ukończył Hillhead High School. W 1941 roku wstąpił do Royal Navy. W czasie II wojny światowej służył na krążowniku jako torpedysta (postać marynarza Ralstona z H.M.S. Ulisses jest oparta na przeżyciach autora). Podczas tej służby walczył na północnym Atlantyku, w Arktyce, na Morzu Śródziemnym oraz na Oceanie Indyjskim. Na niektórych z tych obszarów dzieje się akcja większości jego książek. Pisarz twierdził, że w 1945 r. dostał się do niewoli japońskiej i doznał ran w wyniku tortur - jego syn jednak udowodnił, że był to jego wymysł, a Alistair MacLean został ranny w wyniku wypadku podczas ćwiczeń na okręcie. Po zwolnieniu z wojska (1946 r.) rozpoczął studia języka angielskiego na Uniwersytecie w Glasgow, które ukończył w 1953 roku i został nauczycielem. Debiutował opowiadaniem Dileas w 1954 roku, a następnie napisał powieść H.M.S. Ulisses, która stała się bestsellerem w 1955 r. We wczesnych latach sześćdziesiątych zdecydował się pisać pod pseudonimem Ian Stuart. Grób pisarza w Céligny Wiele z powieści MacLeana doczekało się ekranizacji, przykładowo "Działa Navarony " , "Tylko dla orłów" , " Stacja arktycznych Zebra" . Scenariusze do kilku z tych ekranizacji zostały stworzone przy udziale samego pisarza lub wyłącznie przez niego. Oprócz tego, jest on autorem kilku scenariuszy, które zostały później przerobione na powieści przez innych pisarzy. W 1983 MacLean został uhonorowany doktoratem z literatury na Uniwersytecie w Glasgow. Został pochowany w Céligny (kanton Genewa), w Szwajcarii. W 1992 r. w Polsce MacLeanowi przypisano autorstwo wydanej przez wrocławskie wydawnictwo Enigma książki „Krwawe pogranicze” (rzekomo wydanej w 1962 r. pod tytułem „Bloody Bordeland”). W rzeczywistości była to powieść Tadeusza Kosteckiego „Droga powrotna Płowego Jima” wydana w 1946 r. i nigdy nie wznawiana – wydawca korzystając z ówczesnej popularności książek MacLeana wykorzystał wtedy już prawie zapomnianą powieść, w której dokonał zmiany tytułu i autora.