MacLean Alistair - Zestaw 31 Książek - Alistair MacLean
Szatański Wirus, 213 str. Warszawa 1994 r.
Wyścig Ku Śmierci, 160 str. Warszawa 1994 r.
San Andreas, 236 str. Warszawa 1993 r.
Tabor Do Vaccares, 159 str. Warszawa 1994 r.
Wyspa Niedźwiedzia, 296 str. Warszawa 1995 r.
Kapitan Cook, 106 str. Warszawa 1994 r.
Szatański Wirus, 213 str. Warszawa 1994 r.
Mroczny Krzyżowiec, 212 str. Warszawa 1994 r.
Athabaska, 197 str. Warszawa 1992 r.
Komandosi z Nawarony, 183 str. Warszawa 1990 r.
Bezkresne Morze, 149 str. Warszawa 1995 r.
Wiedźma Morska, 156 str. Warszawa 1993 r.
Cyrk, 174 str. Warszawa 1994 r.
Wieża Zakładników, 172 str. Warszawa 1994 r.
Żegnaj Kalifornio, 276 str. Warszawa 1993 r.
Złote Wrota, 218 str. Warszawa 1991 r.
Hms Ulisses, 252 str. Warszawa 1990 r.
Złote Rendez -Vous, 215 str. Warszawa 1993 r.
Działa Nawaront, 217 str. Warszawa 1990 r.
Lalka na Łańcuchu, 176 str. Warszawa 1991 r.
Noc Bez Brzasku, 178 str. Warszawa 1991 r.
Siła strachu, 216 str. Warszawa 1991 r.
Tylko dla Orłów, 188 str. Warszawa 1990 r.
48 Godzin, 191 str. Warszawa 1990 r.
Na Południe od jawy, 232 str. Warszawa 1991 r.
Przełęcz Złamanego Serca, 132 str. Warszawa 1991 r.
Bezkresne Morze, 149 str. Warszawa 1995 r.
Stacja Arktyczna Zebra, 223 str. Warszawa 1995 r.
Partyzanci, 183 str. Warszawa 1992 r.
Rzeka Śmierci, 131 str. Warszawa 1992 r.
Santoryn, 167 str. Warszawa 1992 r.
Ostatnia Granica, 192 str. Warszawa 1995 r.
Alistair MacLean (ur. 21 kwietnia 1922 w Glasgow, zm. 2 lutego 1987 w Monachium) – pisarz szkocki, autor wielu popularnych powieści o tematyce sensacyjnej, kryminalnej i wojennej. Znany także pod pseudonimem Ian Stuart.Urodził się w Glasgow w Szkocji jako drugi syn protestanckiego pastora, ale większość swojego dzieciństwa i młodości spędził w Daviot, 10 mil na południe od Inverness. Jego językiem ojczystym był język gaelicki szkocki. Powrócił do Glasgow, gdzie ukończył Hillhead High School. W 1941 roku wstąpił do Royal Navy. W czasie II wojny światowej służył na krążowniku jako torpedysta (postać marynarza Ralstona z H.M.S. Ulisses jest oparta na przeżyciach autora). Podczas tej służby walczył na północnym Atlantyku, w Arktyce, na Morzu Śródziemnym oraz na Oceanie Indyjskim. Na niektórych z tych obszarów dzieje się akcja większości jego książek. Pisarz twierdził, że w 1945 r. dostał się do niewoli japońskiej i doznał ran w wyniku tortur - jego syn jednak udowodnił, że był to jego wymysł, a Alistair MacLean został ranny w wyniku wypadku podczas ćwiczeń na okręcie. Po zwolnieniu z wojska (1946 r.) rozpoczął studia języka angielskiego na Uniwersytecie w Glasgow, które ukończył w 1953 roku i został nauczycielem.
Debiutował opowiadaniem Dileas w 1954 roku, a następnie napisał powieść H.M.S. Ulisses, która stała się bestsellerem w 1955 r. We wczesnych latach sześćdziesiątych zdecydował się pisać pod pseudonimem Ian Stuart.
Grób pisarza w Céligny
Wiele z powieści MacLeana doczekało się ekranizacji, przykładowo "Działa Navarony " , "Tylko dla orłów" , " Stacja arktycznych Zebra" . Scenariusze do kilku z tych ekranizacji zostały stworzone przy udziale samego pisarza lub wyłącznie przez niego. Oprócz tego, jest on autorem kilku scenariuszy, które zostały później przerobione na powieści przez innych pisarzy.
W 1983 MacLean został uhonorowany doktoratem z literatury na Uniwersytecie w Glasgow. Został pochowany w Céligny (kanton Genewa), w Szwajcarii.
W 1992 r. w Polsce MacLeanowi przypisano autorstwo wydanej przez wrocławskie wydawnictwo Enigma książki „Krwawe pogranicze” (rzekomo wydanej w 1962 r. pod tytułem „Bloody Bordeland”). W rzeczywistości była to powieść Tadeusza Kosteckiego „Droga powrotna Płowego Jima” wydana w 1946 r. i nigdy nie wznawiana – wydawca korzystając z ówczesnej popularności książek MacLeana wykorzystał wtedy już prawie zapomnianą powieść, w której dokonał zmiany tytułu i autora.
