Łysiak Małgorzata (opr.) - W ułamkach zwierciadła… - – Łysiak Małgorzata (opr.) Kitowska
Zebrane w tomie teksty zostały przygotowane przez reprezentantów wielu ośrodków krajowych (Częstochowa, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź, Poznań, Szczecin, Warszawa) i zagranicznych (Irlandia, Izrael, Niemcy, Serbia, Stany Zjednoczone, Ukraina, Włochy). Autorzy wskazują możliwości pogłębienia dotychczasowych interpretacji dzieła Brunona Schulza (np. dotyczących problematyki dzieciństwa, twórczości, czasu, materii, humoru), akcentują jego konteksty kulturowe (np. tradycję kabały, gnozy, nietzscheanizm, filozofię Heideggera) i sygnalizują nowe problemy, związane przede wszystkim z recepcją (w Polsce - np. w twórczości Tadeusza Kantora, w poezji Tadeusza Różewicza, w polskiej prozie lat 90., na świecie - np. na Bałkanach). W pewnym sensie analizy te składają się na "rekonstrukcję" procesu przemiany Schulza rzeczywistego w Schulza literackiego, z Schulza-mieszkańca Drohobycza, autora prozy własnej, w Schulza-bohatera prozy cudzej, tworząc nowy aspekt "mitologii" zawartej na kartach Sklepów cynamonowych i Sanatorium pod Klepsydrą" (Od Redakcji).
Profesor Małgorzata Kitowska-Łysiak urodziła się 28 grudnia 1953 roku w Stalowej Woli. W 1972 roku rozpoczęła studia z historii sztuki w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które ukończyła przedstawiając pracę magisterską pt. Bruno Schulz – Xięga Bałwochwalcza, pisaną pod kierunkiem prof. Jacka Woźniakowskiego. Po studiach rozpoczęła pracę w Muzeum Okręgowym w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie kierowała Działem Sztuki. Zorganizowała ekspozycje prac m.in. Jana Stanisławskiego oraz Brunona Schulza. W 1981 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Historii Sztuki KUL jako asystent, a od 1990 roku – adiunkt. Jednocześnie pisała doktorat pod kierunkiem prof. Woźniakowskiego pt. Paralele i kontrasty. Myśl o sztuce na łamach „Krytyki" Wilhelma Feldmana, wydaną w 1990 roku. W roku 2004 jako profesor KUL powołała Katedrę Historii Sztuki Współczesnej.
W kręgu jej zainteresowań pozostawała historia i teoria sztuki XIX i XX wieku, zwłaszcza malarstwo polskie po 1945 roku. Wiele studiów poświęciła działalności Brunona Schulza. Redagowała książkę Bruno Schulz in memoriam: 1892-1942, opracowała jego Szkice krytyczne (2000). Była autorką haseł w Słowniku schulzowskim (2003 i 2006), redagowała wspólnie z prof. Władysławem Panasem W ułamkach zwierciadła: Bruno Schulz w 110 rocznicę urodzin i 60 rocznicę śmierci (2003). W 2010 roku ukazał się zbiór materiałów z panelu dyskusyjnego poświęconego Schulzowi pt. Białe plamy w schulzologii, którego była redaktorką. Uczestniczyła również w organizacji cyklicznego Festiwalu Schulzowskiego w Drohobyczu. W ostatnich miesiącach brała udział w pracach przygotowujących wydanie Dzieł wszystkich Schulza jako członek zespołu redakcyjnego.
Swoje badania koncentrowała także na sztuce polskiej po 1945 roku. W 2007 roku zainicjowała wspólnie z Marcinem Lachowskim serię Sztuka Nowa – źródła i komentarze, w której ukazało się dotąd dziewięć tomów. Współorganizowała ogólnopolskie seminaria metodologiczne w Kazimierzu Dolnym.
Była członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Stowarzyszenia Literackiego „Kresy", Lubelskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych oraz Towarzystwa Naukowego KUL. Dwukrotnie uzyskała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (1999, 2001). Pośmiertnie została odznaczona odznaką Zasłużony Działacz Kultury.
Zmarła 17 października 2012 roku w Lublinie.
! Uwagi:
Oprawa lekko zarysowana. Brzegi stron minimalnie zakurzone. Oprawa lekko zabrudzona.
