Lunatycy

Lunatycy - Herman Broch

Broch Hermann (1886-1951), austriacki prozaik, poeta, dramaturg, filozof kultury. Pochodził z rodziny zamożnego żydowskiego fabrykanta. Po ukończeniu studiów technicznych w Wiedniu i Miluzie (Alzacja) zaczął pracować w fabryce ojca, którą kierował do 1927. W latach 1928-1931 na nowo podjął w Wiedniu studia z zakresu matematyki, filozofii i przyrody. W 1938 aresztowany przez hitlerowców, zwolniony dzięki interwencji zagranicznych przyjaciół (m.in. J. Joyce’a), wyemigrował do USA, gdzie w 1950 został profesorem literatury niemieckiej na Uniwersytecie Yale w New Haven. Broch jako jeden z pierwszych pisarzy niemieckojęzycznych odrzucił tradycyjne formy narracji, sięgnął po nowe środki wyrazu, m.in. monolog wewnętrzny. Autor trylogii Lunatycy (1931-1932) ukazującej rozpad stosunków społecznych epoki wilhelmińskiej. W powieści Kusiciel (1953) i cyklu opowiadań Niewinni (1950) dokonał oceny okresu nazistowskiego w Niemczech, piętnował polityczną obojętność Niemców, która doprowadziła do przejęcia władzy przez Hitlera. Światową sławę przyniosła pisarzowi Śmierć Wergilego (1945), określana jako epos prozą z elementami eseju filozoficznego, będąca podsumowaniem rozważań nad cywilizacją, istotą tworzenia, poetyckim posłannictwem.