Lunatycy

Lunatycy - Herman Broch

Opublikowana w latach 1931–1932. Składa się z trzech części: – „1888 Pasenow, czyli romantyzm” (1931); – „1903 Esch, czyli anarchia” (1931); – „1918 Huguenau, czyli rzeczowość” (1932). Wielowarstwowa powieść opisująca kryzys kultury europejskiej od 1888 roku do końca I wojny światowej, który Broch przedstawia na przykładzie Niemiec wilhelmińskich. Rozpad wartości wiąże Broch ze zdradą ideałów humanistycznych (których źródłem jest dla Brocha filozofia Platona), oraz chrześcijańskich. Według Brocha lunatycy to ludzie żyjący między zanikającymi starymi i pojawiającymi się nowymi systemami etycznymi, tak jak lunatyk istnieje w stanie między snem a chodzeniem. W części pierwszej Lunatycy są tradycyjną epiką, naśladującą styl realistów niemieckich, część druga to monolog wewnętrzny, wzorowany na naturalistach, a część trzecia, najobszerniejsza składająca się z kilkunastu rozdziałów, to tradycyjna forma powieściowa rozbita na poezję, esej i dramat. W latach 1995–1998 Krystian Lupa dokonał polskiej adaptacji teatralnej powieści Brocha.