Lu na Park ,1946r.

Lu na Park ,1946r. - Tadeusz Kwiatkowski

Założenie parkowe zostało w XIX w. urządzone z wielkim rozmachem, co świadczyło o majętności rodziny Anstadtów. Do II wojny światowej park był uznawany za „letni salon Łodzi”. Założenie parku było bardzo interesujące pod względem kompozycyjnym. Anstdatowie na podmokłym obszarze doliny Łódki stworzyli rozległy ogród z trzema stawami, w którym połączenie wody, zieleni z elementami architektury odgrywało kluczową rolę.

Do parku otoczonego wysokim parkanem prowadziła wielka brama, za którą wytyczono szeroką aleję obsadzoną czterema rzędami grusz. W parku znajdowała się fontanna na planie koła, do której prowadziła aleja dekorowana wielki muszlami sprowadzonymi znad Morza Śródziemnego. Spacerowicze mogli przechadzać się wśród barwnych klombów kwiatowych i szukać cienia pod pergolami, a także odwiedzić zwierzyniec, w którym największą atrakcją był niedźwiedź. W słoneczne dni można było wynająć łódź i podpłynąć do kaskad wodnych spływających wprost do zbiornika. Park tętnił życiem. Koncertowała tu orkiestra w drewnianej muszli koncertowej. Organizowano również liczne zabawy, wyścigi cyklistów, pokazy sztucznych ogni oraz lot balonem. 
W parku nie zachowało się wiele z lat jego świetności, ale w centralnej jego części pośród drzew nadal istnieje dziewiętnastowieczna grota z tufów wulkanicznych sprowadzonych z Wezuwiusza, niegdyś popularne miejsce spotkań zakochanych. Przywrócono system wodny stawów. Na wzniesieniu znajduje się także drewniany budynek dawnej kawiarni. Od strony ul. Północnej w 2004 r. wystawiono pomnik w hołdzie Armii „Łódź”. 
W parku znajduje się pięć pomników przyrody, spośród nich na uwagę zasługuje topola kandyjska.