Literatury słowiańskie po roku 1989, T. IV Mniejszości - Dąbrowski Mieczysław
ąbrowski Mieczysław, ur. 16.5.1947, literaturoznawca, specjalność: historia literaturypolskiej i komparatystyka. W latach 1965-1970 studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, po studiach został pracownikiem naukowo-dydaktycznym na Wydziale Polonistyki, gdzie pracuje do dnia dzisiejszego. Tu uzyskał wszystkie stopnie naukowe: magistra w 1970 r., doktora w 1975 r., doktora habilitowanego w 1988 r., tytuł naukowy profesora (tzw. profesor belwederski) otrzymał w 2002 r. Od 1997 roku jest profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego. Kierownik Zakładu Literatury XX wieku w Instytucie Literatury Polskiej UW w latach 2001-2005, obecnie dyrektor Instytutu Literatury Polskiej. Kierownik Pracowni do badań nad kulturą literacką mniejszości narodowych w Polsce. Jako lektor języka i kultury polskiej nauczał na uniwersytetach wGetyndze (1975-1977), w Coal Mining Management College w Pekinie (1987-1989), w Instytucie Slawistyki w Tybindze (1990-1994), jako Gastprofessor wykładał literaturę polską na uniwersytecie w Heidelbergu w semestrze zimowym 1996/97 i letnim 2000 r. W celach studialnych, konferencyjnych i wykładowych przebywał na uniwersytecie wiedeńskim, obu berlińskich, uniwersytecie w Saarbrücken (kilkakrotnie), Bonn, Pradze, Brnie, Debreczynie, Budapeszcie, Mińsku, Drohobyczu, Lwowie, Neapolu i in. W latach 1993-1995 korzystał z grantu naukowego Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego w Pradze (rezultatem jest książka pt. Dekadentyzm współczesny.), a w roku akad. 1997/98 z grantu dydaktycznego Open Society Institute w Budapeszcie. Zajmuje się historią literatury i kultury polskiej w kontekścieświatowym, ostatnie jego prace koncentrują się wokół takich kategorii, jak: historia idei, „długie trwanie”, inter-, trans- i wielokulturowość, tożsamość kulturowa i etniczna, inność, obcość, e/migracyjność, postkolonialne spojrzenie na literaturę, zagadnienia mowy i pisma, pogranicza i stereotypy kulturowe, transgresja, antropologia literatury, podmiotowość, epistemologia literacka, komparatystyka, tradycja żydowska w Polsce, dekadentyzm, awangarda, modernizm literacki, postmodernizm i ponowoczesność itp. Tych zagadnień dotyczą jego prace z ostatniej dekady. Opublikował 9 książek własnych, kilkadziesiąt artykułów naukowych w pismach polskich i zagranicznych oraz wiele tekstów w pracach zbiorowych, omówień encyklopedycznych, artykułów popularno-naukowych i recenzji. Wypromował dwóch doktorów, jest promotorem sześciu następnych rozpraw doktorskich. Brał udział w kilkunastu konferencjach krajowych i międzynarodowych.