Listy zebrane, 1929 r.

Listy zebrane, 1929 r. - Kornel Makuszyński

Od wielu, wielu lat pisałem listy ze wszystkich stron świata, gdziekolwiek wiatr poniósł starego, jako ja, włóczęgę; pisałem je beztrosko, słonecznym promieniem na błękitnym papierze. Były one dobrą wieścią do smętnych przyjaciół, wieścią z owych czasów, kiedy na szerokim świecie nie tylko wiele było wina, ale wiele jeszcze wówczas na nim było radości. Nazbierało się tych listów niemało, tak, że zapełniłem niemi aż trzy książki, dość trudne już dziś do znalezienia, choć po kilkakroć były wydawane. Wobec tego, uległszy djabelskim podszeptom wydawcy, postanowiłem raz jeszcze wysłać je na świat Boży, zebrawszy je w jednym tomie, i jak rozpierzchłe gołębie w jednej zamknąć klatce, niektórym — zbyt rozigranym — wprzód ukręciwszy głowę. Zachowuję te listy w postaci niezmienionej, wskutek czego niektóre z nich, po wielkich na świecie zmianach, tak wyglądają, jak kobiety w niemodnych sukniach, miło jest jednak czasami zabawić się wspomnieniem tak zwanych —(zresztą głupio zwanych) — „dawnych, dobrych czasów”. Czasy były kiepskie, tylko młodość dziwne miała iluzje, szukająca wesoło po całym świecie piątej klepki, najmniej potrzebnej do szczęśliwego życia. Dlatego wesołe są te listy i niefrasobliwe i żadnej innej nie mają pretensji.