Listy 1939 - 1984

Listy 1939 - 1984 - Jerzy Giedroyc

Jerzy Giedroyc - Polityk i publicysta, epistolograf. Twórca i redaktor paryskiej "Kultury". Urodzony 27 lipca 1906 w Mińsku Litewskim, zmarł 14 września 2000 w Maisons-Laffitte pod Paryżem.

Jerzy Giedroyc (Jerzy Giedroyć) pochodził ze starego, spolonizowanego rodu litewskiego. Urodził się 27 lipca 1906 w Mińsku (obecna stolica Białorusi, podówczas w granicach imperium Rosji carskiej) w rodzinie Ignacego Giedroycia i Franciszki Starzyckiej. Dzieciństwo spędził w Rosji (Mińsk, Moskwa, Petersburg). W 1919 rodzina Giedroyciów przeniosła się do Warszawy, gdzie Jerzy ukończył gimnazjum im. Jana Zamoyskiego.

W latach 1924–1929 studiował prawo, a następnie w latach 1930–1931 historię na Uniwersytecie Warszawskim. Już podczas studiów rozpoczął działalność polityczną – był prezesem "Korporacji Patria" i "Koła Międzykorporacyjnego" w Warszawie, działaczem organizacji akademickiej "Myśl Mocarstwowa" oraz pracownikiem działu zagranicznego Naczelnego Komitetu Akademickiego Polskiego Związku Młodzieży Akademickiej.

Od 1929 do 1935 roku pracował w Ministerstwie Rolnictwa jako referent prasowy i parlamentarny, a od 1935 – w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, jako naczelnik wydziału prezydialnego. Równolegle prowadził działalność publicystyczną: od 1930 roku był szefem "Dnia Akademickiego", będącego początkowo dodatkiem tygodniowym do "Dnia Polskiego", następnie samodzielnym pismem (dwutygodnikiem) pod nazwą "Bunt Młodych". W 1936 roku Jerzy Giedroyc przemianował "Bunt Młodych" na "Politykę", wydawaną odtąd jako tygodnik. Do środowiska intelektualnego pozostającego w kręgu czasopism wydawanych przez Giedroycia należeli m.in. bracia Bocheńscy (Adolf, Aleksander i Innocenty), Ksawery i Mieczysław Pruszyńscy, Stefan Kisielewski, Czesław Miłosz, Czesław Straszewicz, Kazimierz Studentowicz, Stanisław Swianiewicz, Ryszard Wraga.