List do moich kapłanów

List do moich kapłanów - Stefan Wyszyński

Rozważania Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego o tajemnicy kapłaństwa pisane w okresie uwięzienia w latach 1953–1956. Treści zawarte zostały w trzech rozdziałach: „Wspólnie z Trójcą Świętą”, „Wspólnie z moim Kościołem”, „Wspólnie z moim biskupem”. Gdybyśmy bowiem uważali, że wzór Chrystusa przepowiadającego na Górze Błogosławieństw, czy w łodzi Piotrowej, jest dla nas niedościgły, to dzieje kaznodziejstwa pokażą nam wspaniałe wzory, tak zbliżone do naszych możliwości, że możemy być usprawiedliwieni. Oto przed nami „głos wołającego na puszczy” i patrzący w niebiosa otwarte Szczepan, płomienny Piotr w portyku Salomona, Paweł prze Areopagiem, Jan w Efezie, Andrzej na krzyżu, Klemens Rzymski i Ignacy Antiocheński, Atanazy Wielki i Efrem Syryjczyk, Wielki Bazyli i Grzegorzowie, Jan Chryzostom i Ambroży, i Hieronim, i Augustyn, papież Leon Wielki i Piotr Chryzolog, i Jan Damasceński, i papież Grzegorz Wielki, podziwiany w Brewiarzu, i Franciszek, i Dominik, Doktor ewangeliczny z Padwy, i Bernard z Clairvaux, i miłośnik jego – Bernardyn ze Sieny, i Franciszek Salezy, i Robert Bellarmin, i Proboszcz z Ars, Bossuet i Lacordaire, i nasz Piotr Skarga, i ojciec Bernard Łubieński, i… niejeden z naszych profesorów, starszych kapłanów (…).