Les Dons du Saint - Esprit dans les Saints dominicains 1903 r

Les Dons du Saint - Esprit dans les Saints dominicains 1903 r - Praca Zbiorowa

Siedem darów Ducha Świętego − w teologii chrześcijańskiej, m.in. w katolicyzmie, luteranizmie i anglikanizmie[potrzebny przypis], dary, których Duch Święty udziela ochrzczonym, bierzmowanym, aby "podtrzymywać życie moralne chrześcijan"[1]. Dopełniają i udoskonalają cnoty tych, którzy je otrzymują[2].Źródłem biblijnym klasyfikacji siedmiu darów Ducha Świętego jest fragment z Księgi Izajasza 11, 2-3, mówiący o darach duchowych przyszłego Mesjasza[3]. Dary te jako namaszczenie Boże, działanie Ducha Świętego przenikające według zapowiedzi Izajasza całą jego osobę, są mu potrzebne, by przynieść ludziom zbawienie, sprawiedliwość i pokój, a krajowi przez niego rządzonemu epokę mesjańską dobrobytu i świętości (por. Iz 11, 9). Dlatego Duch miał „spocząć na nim” by zajaśniał darami: „mądrości i zrozumienia” podobnie jak współpracownik Mojżesza, Besaleel, syn Uriego z pokolenia Judy (Wj 35, 31) albo król Salomon. Darem „rady i mocy” jak król Dawid, a także darami „poznania” i „bojaźni Bożej", będącymi ideałem ludzi pobożnych w Izraelu[4].

Nie należy mylić siedmiu darów z charyzmatycznymi darami Ducha Świętego opisanymi w 1 Kor 12, 8-13 ani z owocami Ducha Świętego z Listu do Galatów 5, 22-23.[potrzebny przypis]