Lenfant et la vie 1926 r.

Lenfant et la vie 1926 r. - Henri Bremond

Henri Brémond (31 lipca 1865-17 sierpnia 1933) był francuskim literaturoznawcą, czasami jezuitą i filozofem katolickim, jednym z teologicznych modernistów .

Urodził się i wykształcił w Aix-en-Provence . Służył w nowicjacie w Sidmouth w hrabstwie Devon i otrzymał święcenia w 1892 r. Następnie nauczał przez dwa lata i pracował nad jezuicką publikacją Études .

Opuścił Towarzystwo Jezusowe w 1904 r., Ale pozostał księdzem, zawieszonym za swoją obecność i przemówienie, które wygłosił na pogrzebie modernisty George'a Tyrrella (1909), którego był przyjacielem. Brémond uczynił znak krzyża na grobie Tyrrella, za co został tymczasowo zawieszony jako divinis przez biskupa Amigo na jakiś czas , ale później ponownie zintegrowany. Pisał dla Annales de Philosophie chrétienne , Correspondant , Revue des deux mondes i Revue de Paris . Stał się także płodnym autorem książek o tematyce literackiej i katolicyzmu. Magnum opus Brémonda należało do niegoHistoire littéraire du sentiment religieux en France (cytowany poniżej). Stale interesował się tematyką angielską, np. Szkołami publicznymi (Thring of Uppingham), ewolucją duchowieństwa anglikańskiego (Walter Lake, JR Green) i napisał studium psychologii Johna Henry'ego Newmana (1906) (na długo przed Geoffreyem Faberem ) s próba).

W 1912 roku Sainte Chantal została umieszczona w Index Librorum Prohibitorum . 

Został członkiem Académie française, zastępując Louisa Duchesne , który został wybrany w 1923 roku na miejsce numer 36. Został również odznaczony Legią Honorową . Zmarł w Arthez-d'Asson .