Lekcja z nut

Lekcja z nut - Andrzej Banach

"Wiek dziewiętnasty i początek dwudziestego, do czasu wynalezienia patefonu, radia, telewizji, płyt, zostawiły nam bogactwo tak zwanych "nut". Obecnie słowo to wychodzi trochę z użycia i wymaga może, na początku książki, wzięcia go w cudzysłów. Ale niedawno jeszcze należało do języka potocznego, a nawet do poważnego języka handlu. Znana firma Mariana Krzyżanowskiego w Krakowie nazywała się "Księgarnią i Składem Nut";. Młodzi i starzy klienci mówili wtedy: "Proszę o nuty". Obecnie charakter tych wydawnictw troczę się zmienił. Dziś nuty bardziej podobne są do książek. Przedtem były to arkusze papieru zawierające tytułową winietę, czyli ilustrację wstępną, ozdobnie wypisaną nazwę kompozycji i, na dalszych kilku kartach, sam utwór muzyczny. Czasem była to muzyka poważna, czasem pieśń, ulubiona piosenka lub taniec, grywany najchętniej i słuchany z przyjemnością w towarzystwie.(...) Nuty te oglądać można z rozmaitych punktów widzenia." ( fragment rozdziału pierwszego)