Le Livre des fontaines de rouen, planches, 1920 r.

Le Livre des fontaines de rouen, planches, 1920 r. - Praca Zbiorowa

Jest to  unikat z 1920 roku, pierwsze wydanie. 

Rouen – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Seine-Maritime. Położona jest nad Sekwaną.

Według danych na rok 2011 gminę zamieszkiwało 111 553 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 5218 osób/km² (wśród 1421 gmin Górnej Normandii Rouen plasuje się na 2. miejscu pod względem liczby ludności (po Hawrze), natomiast pod względem powierzchni na miejscu 43.). Rouen leży nad dolną Sekwaną. Liczy 111 tys. mieszkańców, a zespół miejski 494 tys. (2010). Do zespołu miejskiego (aglomeracji) należy kilkadziesiąt gmin (communes), z których największe to Sotteville-lès-Rouen i Saint-Étienne-du-Rouvray. Część z nich przylega bezpośrednio do centrum Rouen (np. Sotteville), podczas gdy inne są oddalone o kilka kilometrów (np. Elbeuf). Oficjalna nazwa związku administracyjnego Rouen to „Communauté d'agglomération Rouen-Elbeuf-Austreberthe”, czyli CREA. Rouen to wielki port morsko-rzeczny, położony na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych. Przemysł metalowy, petrochemiczny, chemiczny, papierniczy, włókienniczy, stoczniowy i spożywczy. W Rouen znajduje się również uniwersytet (od 1964).

W mieście znajduje się stacja kolejowa Gare de Rouen Rive Droite (czyli „prawobrzeżny”), miasto ma połączenia z Paryżemi Hawrem, a także Caen, Dieppe czy Amiens. Dostępne jest także połączenie TGV, m.in. w kierunku Lyonu i dalej Marsylii. Komunikację miejską zapewnia sieć autobusowa oraz metro.  W starożytności gród galijski, następnie rzymskie miasto Rotomagus. Od ok. 260 biskupstwo (później arcybiskupstwo). W 841 i 859 spalone przez Normanów. Od 911 stolica księstwa Normandii. Ważny port rzeczny, ośrodek handlu (zwłaszcza z Anglią, później z Hanzą) i rzemiosła (sukiennictwo). Rouen zmonopolizowało morski eksport wina z Szampanii i Burgundii.

Około 1170 uzyskało samorząd. W 1204 miasto zostało włączone do domeny królewskiej. W 1382 powstanie pospólstwa i utrata samorządu. W czasie wojny stuletniej w latach 1419-1449 w rękach Anglików. W 1431 miejsce spalenia na stosie Joanny d’Arc. Od 2. połowy XV w. rozkwit miasta związany z handlem kolonialnym i wyrobem fajansów. Od 1449 siedziba sądu, przekształconego w 1515 przez Franciszka I w parlament.

W XVI i XVII w. ośrodek hugenotów. Po wybuchu rewolucji francuskiej w 1789 ośrodek rojalistów. W XIX w. dalszy rozwój przyśpieszony usprawnieniem żeglugi na Sekwanie i połączeniami kolejowymi.