Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schulworterbuch 2 tomy ok 1918 r.

Lateinisch-Deutsches und Deutsch-Lateinisches Schulworterbuch 2 tomy ok 1918 r. - K.E. Georges

Tom 1 - Lateinisch-Deutsches - 1918 r. - 993 str. 

Tom 2 - Deutsch-Lateinisches - 1917 r. - 864 str. 

Łacina, język łaciński (łac. lingua latina, sermo latinus, latinum, latinitas) – język indoeuropejski z latynofaliskiej podgrupy języków italskich.

Łacina ukształtowała się prawdopodobnie w II tysiącleciu przed naszą erą, jako język mieszkańców Lacjum w środkowej Italii. Była językiem ojczystym Rzymian. Do jej zapisywania używano alfabetu łacińskiego, który jest współcześnie najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie. Stała się językiem urzędowym Republiki Rzymskiej, a później Cesarstwa Rzymskiego. W tym okresie nastąpił proces latynizacji Imperium, a łacina była językiem mieszkańców wielu rzymskich prowincji w Europie i północnej Afryce. W codziennej mowie przestała być stosowana po upadku Cesarstwa na zachodzie, chociaż w większości krajów Europy była nadal używana jako język urzędowy, liturgiczny i literacki.