Kwartalnik filmowy jesień - zima 1997 nr 15 - 16

Kwartalnik filmowy jesień - zima 1997 nr 15 - 16 - Praca Zbiorowa

HISTORIA 1951-1965 Koncepcja powołania czasopisma poświęconego sztuce filmowej zrodziła się na słynnym Zjeździe Filmowym w listopadzie 1949 r. Zjazd ten przypieczętował państwowy nadzór nad kinematografią…, uprawomocnił dyktat ideologii socjalizmu realistycznego, miał też uświadomić artystom konieczność wcielania w życie teorii Żdanowa przez uczestnictwo w walce klasowej, z równoczesnym potępieniem tzw. odchyleń prawicowo-nacjonalistycznych. Są…dzić należy, że akceptacja pomysłu o utworzeniu kwartalnika naukowego miała w intencji władz sprzyjać umacnianiu tych tendencji i budowaniu ideologicznych podstaw teorii, estetyki i krytyki "najważniejszej i najbardziej masowej ze sztuk". Fundamentalne zmiany w strukturze kinematografii polskiej, jakie dokonywały się w tym czasie (mi.in. likwidacja Instytutu Filmowego), nie pozwoliły jednak na szybką realizację zamierzeń. Dopiero powstanie Państwowego Instytutu Sztuki , który w swoim statucie miał być "ośrodkiem prac badawczych nad zagadnieniami twórczości artystycznej wszystkich działów sztuki w zakresie teorii i historii", pozwoliło w 1951 r. na wcielenie pomysłu w życie, także za sprawą badaczy zatrudnionych w Zakładzie Historii i Teorii Filmu, a przede wszystkim Jerzego Toeplitza. On też został redaktorem naczelnym "Kwartalnika". Sekretarzem redakcji był Zbigniew Czeczot-Gawrak. W skład komitetu redakcyjnego weszli, oprócz Toeplitza, Regina Dreyer, Aleksander Ford, Wanda Jakubowska i Tadeusz Karpowski, a od 1955 r. także Jerzy Bossak. Od początku "Kwartalnik" redagowany był przez zespół Zakładu Historii i Teorii Filmu. Do 1958 r. wydawcą był Instytut Sztuki, a potem do końca 1965 r. Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe. Od 1959 r. zastępcą redaktora naczelnego został Zbigniew Czeczot-Gawrak, a sekretarzem redakcji Alicja Helman. W 1964 r. Gawraka zastąpiła Helman, od tomu 44 (1961) sekretarzem redakcji została Danuta Karcz. Zakres tematyczny "Kwartalnika" był względnie stały i obejmował dwanaście grup: Teoria i estetyka filmu; Wybrane zagadnienia historyczne; Zagadnienia twórczości współczesnej; Problemy psychologii i odbiorczości; Twórcy i teoretycy filmu (studia, szkice, filmografie); Wypowiedzi warsztatowe twórców i krytyków; Filmy (analizy krytyczne); Festiwale międzynarodowe; Konferencje i narady twórcze; Diariusze kinematografii polskiej; Sprawozdania, polemiki, przyczynki; Książki recenzowane.