Kukiełki

Kukiełki - S. Iłowski

"Po dziś dzień pamiętam doskonale moje pierwsze zetknięcie się z teatrem kukiełek. Było to za czasów wczesnego dzieciństwa. W okresie Bo­żego Narodzenia ojciec odświeżał szop­kę, matka zaś naprawiała i odnawiała lalki, które leżały przez cały rok na strychu. Najbardziej interesowała mnie konstrukcja lalek. Brzydkie, martwe kukły ożywały w rękach ojca, piękniały na scenie oświetlonej świeczkami i za­mieniały się w coś więcej niż w żywych aktorów..." Tak rozpoczyna swoją książkę o ku­kiełkach Stanisław Iłowski. Gdy prze­czytacie tę książkę, poznacie i pokochacie czarodziejski świat kukiełek. W świcie tym można wyczarować dzikie zwierzęta i ptaki, owady i mikroby, można wyprawić się na dno morskie, zobaczyć mieszkańców księżyca. Można wskrzesić i pokazać ludzi i zwierzęta jaskiniowe sprzed kilku tysięcy lat, olbrzymy i karły. Można kukiełkę - ak­tora zmusić, aby wypił beczkę wody, tył i chudł w naszych oczach. Najdziwniejsze bajki, zupełnie nie możliwe do wystawienia na scenie tea­tru żywych ludzi, można bardzo łatwo przedstawić w teatrzyku kukiełek. Ma­ły jeż rozmawia tu z dużą pasterką, lu­dożerca przemienia się łatwo w mysz­kę, którą z kolei połyka kot. W teatrzy­ku kukiełek można pokazać, jak kroczą po wodę wiadra posiadające nogi, jak Jędrek Mędrek wjeżdża na piecu do pa­łacu króla... Jak to wszystko zrobić dowiecie się z książki Stanisława Iłowskiego pt. "Kukiełki". Możemy się z niej nauczyć jak sporządzić kukiełki na kiju, kukiełki rękawiczkowo-palcowe, kukiełki na pałeczkach, kukiełki z jarzyn i owo­ców... Jeżeli ktoś myśli, że ze starej paki, czterech makówek i poły kolorowego szlafroczka nie można zrobić wspania­łego teatru, niech zapyta tych, którzy znają książkę. Przekona się, że nie miał racji. Wszystkim drużynom, które szyko­wać się będą na kolonie - radzimy: zdobądźcie do Waszej biblioteki książkę o kukiełkach, przygotujcie na lato swój własny teatrzyk czarów...