Księga Pamiątkowa Ks Piotra Skargi 12 tytułów ok 1913 r.

Księga Pamiątkowa Ks Piotra Skargi 12 tytułów ok 1913 r. - Praca Zbiorowa

12 tytułów w jednej książce; 

Księga Pamiątkowa. Tom I

1. O Skardze Największym Wichrzycielu Rzeczypospolitej - Józef Sas; 1913 r., 106 str.

2. Wskazania wychowawcze Ks. Piotra Skargi T.J. na tle współczesnej epoki - Józef Kantor; 1913 r., 43 str.

3. Zagadnienie patryotyzmu w Kazaniach Sejmowych Skargi - Jakób Sandel; 30 str.

4. Piotr Skarga w Jarosławiu - 30 str.

5. Znaczenie lektury Ks. Piotra Skargi dla wychowania - Jan Pyrek; 1913 r.,19 str.

6. O kościelno-politycznych poglądach X. Piotra Skargi - Adam Matuszek; 16 str.

7. Przemówienie na uroczystości jubileuszowej ks. Piotra Skargi - Piotr Jaworek; 1912 r., 10 str.

8. Dzieło rosyjskie o Ks. Piotrze Skardze - Tadeusz Stanisław Grabowski; 1913 r., 80 str.

9. Ks. Piotr Skarga T.J. - Antoni Siuda; 1913 r., 66 str.

10. Zarys egzekucyi praw u Skargi - Feliks Gątkiewicz; 1913 r., 66 str.

11. Skarga w sferze królewskich planów - Feliks Gątkiewicz; 1913 r., 50 str.

12. Rola uczucia w twórczości Skargi - H. Milczanowski - 49 str.

Piotr Skarga herbu Pawęża, SJ, inna forma nazwiska: Piotr Powęski, mylnie: Pawęski (ur. 2 lutego 1536 w Grójcu, zm. 27 września 1612 w Krakowie) – polski jezuita, teolog, pisarz i kaznodzieja, czołowy polski przedstawiciel kontrreformacji, kaznodzieja nadworny Zygmunta III Wazy, rektor Kolegium Jezuitów w Wilnie, pierwszy rektor Uniwersytetu Wileńskiego. Sługa Boży, proboszcz kapituły katedralnej lwowskiej w 1564 roku, kanclerz kapituły katedralnej lwowskiej. Autor Żywotów świętych i Kazań sejmowych.