Księga Duchów zawierająca zasady nauki duchowniczej 1879 r.

Księga Duchów zawierająca zasady nauki duchowniczej 1879 r. - Allan Kardec

Księga Duchów zawierająca zasady nauki duchowniczej o nieśmiertelności duszy, o naturze Duchów i ich stosunkach z ludźmi, o prawach moralnych, o życiu doczesnem, o życiu przyszłem i o przyszłości ludzkości podług wiadomości udzielonych kilku pośrednikom przez Duchy wyższe zebrał i uporządkował Allan Kardec. 

Książka ta stała się swoistą "biblią" dla spirytystów z całego świata. Nawiązuje poniekąd do religii abrahamicznych (przedstawiając Boga - występującego w jednej osobie - jako miłosiernego i sprawiedliwego) oraz religii Dalekiego Wschodu (głosi m. in. reinkarnację). Odrzuca koncepcję wiecznego potępienia, możliwości cofnięcia się w rozwoju duchowym, a także panteizm.

Odpowiedzi dotyczące spraw społecznych, okazują się - biorąc pod uwagę datę napisania i wydania "Księgi" - dosyć postępowe. Zawarte są w nich m. in. sprzeciw wobec wojen i swoisty pacyfizm, potępienie kary śmierci, poparcie dla równouprawnienia płci.

Allan Kardec, właśc. Hippolyte Léon Denizard Rivail (ur. 3 października 1804 w Lyonie, zm. 31 marca 1869 w Paryżu) – francuski naukowiec, teoretyk i kodyfikator spirytyzmu. Zebrał i usystematyzował wiadomości przekazywane przez kontaktujące się duchy podczas seansów spirytystycznych.