Ksiądz Piotr, 1930 r.

Ksiądz Piotr, 1930 r. - Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Kazimierz Przerwa-Tetmajer należy do najpopularniejszych poetów Młodej Polski. W swojej twórczości najpełniej wyraził obawy i lęki pokolenia końca wieku. Wiele jego utworów uznawanych jest poetyckie manifesty czasów, w których żył. W poezji Kazimierza Przerwy-Tetmajera widoczne jest uwielbienie dla sztuki, zachwyt przyrodą i legendami Tatr. Sztuka miała dla poety wartość absolutną, pozwalała zagłuszyć przygnębienie i zwątpienie. Ucieczką od życiowych problemów stała się natura. Przyrodę Kazimierz Przerwa-Tetmajer traktował bardzo malarsko, w sposób przypominający impresjonistów. Spośród liryków tatrzańskich obok impresyjno - krajobrazowych wyróżniają się wiersze, w których poeta sięga do folkloru, do legendy góralskiej, osnute najczęściej wokół postaci Janosika. W 1895 roku ukazało się opowiadanie "Ksiądz Piotr", w latach 1903-1910 powstały pisane gwarą góralską nowele, które weszły w skład zbioru zatytułowanego "Na skalnym Podhalu". Pierwsza powieść historyczno-chłopska " Legenda Tatr" powstała w 1912 roku. ! Uwaga Brzegi nieznacznie zakurzone. Oprawa mocno zarysowana i naddarta. Strony pożółkłe. Druk dobrej jakości. Oprawa spójna. Książka zawiera pieczątkę z biblioteki.