Krynicki Władysław - Dzieje kościoła powszechnego, 1914 r.

Krynicki Władysław - Dzieje kościoła powszechnego, 1914 r. - Władysław Krynicki

W książce znajdziemy: Spis rzeczy: Okres Pierwszy: Rozdział I: Założenie, rozszerzenie i prześladowanie Kościoła. Rozdział II Zarząd kościelny Rozdział III Służba Boża, karność i obyczaje Rozdział IV Rozwój nauki katolickiej. Herezje i odszczepieństwa. Okres Drugi Rozdział I Rozszerzenie Kościoła i przeszkody w krzewieniu wiary Chrystusowej Rozdział II Rozwój nauki katolickiej. Herezye, odszczepieństwa i spory teologiczne. Rozdział III Organizacya kościelna Rozdział IV Służba Boża, karność i obyczaje. Władysław Paweł Krynicki (ur. 8 czerwca 1861 we Włocławku, zm. 7 grudnia 1928 tamże) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy włocławski w latach 1918–1927 (do 1925 kujawsko-kaliski), biskup diecezjalny włocławski w latach 1927–1928. Ukończył studia w Akademii Duchownej w Petersburgu i tamże w 1885 otrzymał święcenia kapłańskie. Był proboszczem w Kruszynie, Brzeźnie i Rzgowie. Pełnił funkcję profesora i wicerektora Seminarium Duchownego we Włocławku. Od 1910 był kanonikiem włocławskim, a w 1914 objął funkcję rektora włocławskiego seminarium. 29 lipca 1918 został prekonizowany biskupem pomocniczym diecezji kujawsko-kaliskiej i biskupem tytularnym Acathus. Sakrę biskupią przyjął 10 listopada 1918. Do 1925, jako wikariusz generalny, rezydował w Częstochowie oraz w Kaliszu, skąd zarządzał południową częścią diecezji. W 1927 został wikariuszem kapitulnym. Od 1920 był wizytatorem klasztorów w całej Polsce. 21 listopada 1927 został mianowany biskupem włocławskim. Ingres do katedry we Włocławku nastąpił 22 kwietnia 1928. Był autorem publikacji o tematyce teologicznej. ! Uwagi: Brzegi stron zakurzone. Strony pożółkłe. Oprawa zarysowana, zabrudzona i wytarta. Blok książki spójny, druk czytelny. Książka zawiera podpis poprzedniego właściciela.