Krynica Państwowy zakład zdrojowy, 1948 r.

Krynica Państwowy zakład zdrojowy, 1948 r. - Prac zbiorowa

Krynica to uzdrowisko karpackie położone w południowo-wschodniej części Beskidu Sądeckiego na wysokości 560-620 m n.p.m., w dolinie potoku Kryniczanka i dolinach jej dopływów: Palenicy i Czarnego Potoku. Jest to uzdrowisko górskie, dolinne, które charakteryzuje się bioklimatem o umiarkowanej i silnej bodźcowości (5). Krynica usytuowana jest w Karpatach zewnętrznych na obszarze magurskiej jednostki tektonicznej, na pograniczu dwu podjednostek różniących się rozwojem facjalnym. Są to strefa sądecka (bystrzycka) oraz krynicka. Oddzielone są one od siebie podłużną nieciągłością tektoniczną zwaną „dyslokacją krynicką”. Obszar ten budują utwory fliszowe: piaskowce, łupki i margle. W Krynicy występują wody mineralne typu szczaw i wody kwasowęglowe, należące do centralnej strefy hydrochemicznej Karpat. Skład chemiczny wód, jak i wydajność, jest zróżnicowana. Mineralizacja waha się od 1 do 28 g/dm3;rozpuszczonych składników stałych, a zawartość CO2;od 1,5 do 3,0 g/dm3. Dominują tu szczawy typu: HCO3-Ca-Na-Mg; HCO3-Na-Mg oraz HCO3-Na (Zuber I, III i IV).