Krwi ofiarnej część 1928 r.

Krwi ofiarnej część 1928 r. - Władysław Bandurski

Bandurski Władysław (1865–1932), biskup, kaznodzieja, działacz niepodległościowy. 1887 otrzymał święcenia kapłańskie. Od 1894 sekretarz i kapelan biskupa krakowskiego J. Puzyny. Od 1895 kanclerz kurii biskupiej w Krakowie. Od 1901 kanonik Kapituły Krakowskiej. Prowadził działalność społeczną i pedagogiczną. Od 1906 biskup tytularny cydoński i sufragan lwowski. 1911–1912 uczestnik akcji narodowej i religijnej obrony Chełmszczyzny, a po jej oderwaniu (w 1912) od Królestwa rzecznik finansowania działalności narodowo-oświatowej i wspierania polskich organizacji tworzonych za kordonem rosyjskim. Kapelan powstałej w 1912 tajnej organizacji niepodległościowej – Konfederacja Polska, patronującej Drużynom Bartoszowym oraz Strzelcowi i Sokołowi. Podczas I wojny światowej w Wiedniu, opiekun uchodźców i jeńców polskich, współpracował z Naczelnym Komitetem Narodowym. Honorowy kapelan I Brygady Legionów Polskich (opieką duszpasterską otaczał całe Legiony, wygłaszając kazania na pierwszej linii frontu). 1919 powrócił do Lwowa, gdzie podjął działalność duszpasterską wśród żołnierzy. Od 1920 w Wilnie, biskup polowy wojsk Litwy Środkowej. Autor zbiorów kazań i broszur o tematyce patriotycznej, m.in. Ducha nie gaście. Mowy i przemowy patriotyczne (1909), Praca i cierpienie (1921), Krwi ofiarnej cześć (1928).