Krótki zarys anatomii dentystycznej 1946 r

Krótki zarys anatomii dentystycznej 1946 r - Aleksy Waczyński

Spośród wszystkich znanych nam dzisiaj specjalności lekarskich anatomia została z całości medycyny najwcześniej wyodrębniona, najdawniej uzyskała samodzielność. Będąc podstawą dla każdej teorii i każdego praktycznego czynu lekarskiego zyskała sobie miano “królowej medycyny”.
W krakowskiej uczelni o zamyśle utworzenia katedry anatomii słyszymy przy okazji legatu jaki poczynił w roku 1602 doktor medycyny i radny miasta Kalisza Jan Zemełka (Zemelius) zwany też Zemeliuszem. Suma była nie mała bo wysokości 16 000 złotych polskich. W akcie fundacyjnym precyzowano, że anatomia ma być nauczana nie tylko teoretycznie, ale i praktycznie, w oparciu o sekcje anatomiczne zwierząt. O sekcjach zwłok ludzkich nie było wówczas mowy. Nie sposób stwierdzić, czy wola darczyńcy została natychmiast spełniona. Zemełka zmarł w 1607, o katedrze zaś ponownie słyszymy dopiero w roku 1615, roku w którym Maciej Woniejski [Wojeński] (1598-1648) po napisaniu rozprawy De plueritide został przyjęty w skład wydziału i mianowany pierwszym znanym nam z imienia i nazwiska profesorem anatomii. Wiele wskazuje, że sekcjonował ciała zwierząt, być może dokonywał pierwszych sekcji ciał ludzkich, lecz nie ma na to żadnych przekonywujących dowodów. Niewiele w ogóle wiadomo o jego działalności profesorskiej. Woniejski zmarł w 1649.