Kradzież kieszonkowa i jej sprawca

Kradzież kieszonkowa i jej sprawca - Zbigniew Bożyczko

Książka dna Z. Bożyczski, pracownika naukowego Uniwersytetu we Wrocławiu, jest ciekawa pod wieloma wyglądami. Autor daje w niej nie tylko obraz środowiska przestępczego złodziejów wrocławskich, ale także szczegółowy przegląd taktyki i techniki kradzieży. Metoda ibądawcaa (autora, foardza zbliżona do obserwacji uczestniczącej, nadaje jego opisom charakter dokumentów życia społecznego d aawodowego środowiska przestępczego, które było -przedmiotem obserwacji. Jako (teren swych badań lautor wybrał miasto Wrocław. Jest to teren dogodny dla iteigo rodzaju badań, gdyż ludność miasta jesit prawie w całości złożona z nowego napływowego elementu i anajduje się w nim zapewne większy niż ziaizwyczajj odsetek przestępców, którzy chętniej przebywają tam, gdzie nie są izmani. Autor poznał osolbiście 84 kieszonkowców, od których uzyskał cenne ustne informacje związane z dokonywaniem kradizieży kieszonkowej. Ponadto przez osoby rtrzecie nawiązał kontakt z 5 starymi kieszonkowcami, którzy pisemnie przedstawili mu postępowanie „dintojry” w okresie międizywojennym onaz przejrzeli i uzupełnili bruilion słownika złodziejów kieszonkowych !(słowinik ten zamieszczony jest na końau ksiiążflci). Uzyskane w ten sposób informactje, następnie własne obserwacje autora oraz diane ze statystyki milicyjnej i sądowej stanowią ten materiał, na podstawie którego książka została napisana. Na poidfcreśleinie zasługuje jeszcze fakt, że autor zdobył .sobie tak 'duże zaufanie w środowisku przestępczym, iż poszczególne rozidziały książki były czytane przez „wysoko wykwalifikowanych” złodziei, fctónzy zgłosili szereg uwag, przyjętych potem i wykorzystanych przez .autora. Po .scharakteryzowaniu w rozdziale pierwszym metody i techniki -zbierania materiałów, autor daje .szczegółową analizę badanego środowiska przestępczego. W rozdziale drugim autor podaje w ujęciu statystycznym wiek, płeć, stosunki rodzinne oraz rodzaje wrocławskich złodziejów kieszonkowych. W rozdziale trzecim Charakteryzuje kieszonkowca jako przestępcę zawodowego, (przedstawiając jego stosunek do przestępstwa, do społeczeństwa i Włada, dochody z kradzieży kieszonkowej, metody samoobrony i ryzyko ujęcia. W rozdziałach czwartym i piątym autor opisuje kieszonkowca w środowisku przestępczym oraz kieszonkowca jako członka społeczeństwa. Są tam przedstawione metody szkolenia, reguły postępowania, zespoły przestępcze, sąd złodziejski, język złodziejski, stosunek do innych przestępców, zmiana zawodu kieszonkowca, jego stosunki rodzinne, stosunek do religii, wychowanie dzieci, zajęcia legalne, warunki (mieszkaniowe oraz wydatki. Dwa ostatnie rozidziały dotyczą taktyki i techniki 'kradizieży kieszonkowej. W rozdziałach tych autor wskazuje najdogodniejsze miejsca kradzieży, czas dokonywania kradzieży, jej przebieg (czynności przygotowawcze, dotarcie do miejsca, wybór ofiary, zabezpieczenie odwrotu), otaawia nodizaje (kradzieży ize względu na miejsce ich dokonywania oraz technikę kradzieży kieszonkowej w zależności od jej przedmiotu. Rozdziały te, bogato ilustrowane, zadecydowały o konieczności wprowadzenia zamkniętej sprzedaży książki, której numerowane egzemplarze sprzedawane są tylko osobom interesującym się zawodowo problematyką przestępczości (m. i. również adwokatom)