Konwent Klarysek krakowskich do końca XVIII wieku. Studium prozopograficzne

Konwent Klarysek krakowskich do końca XVIII wieku. Studium prozopograficzne - Patrycja Gąsiorowska

"Powstanie klasztorów żeńskich było wyrazem dążeń i potrzeb tak duchowych, jak i materialnych, określonych jednostek lub grup społecznych. Największą rolę pełniły one w życiu kobiet, głównie dzięki rozwiązywaniu tzw. kwestii kobiecej(aut maritus aut murus), a tym samym istotnej kwestii społecznej , ale równocześnie dla wielu z nich stawały się jedynym miejscem dla realizacji własnych celów oraz zaspokojenia pragnień religijnych. Założenie klasztoru pozwalało często na zabezpieczenie przyszłości kobiet (córek, sióstr, matki) z rodziny fundatorów, było również wyrazem im pozycji społecznej, a także świetną okazją do zamanifestowania zamożności i pobożności. Niejednokrotnie klasztory fundowano również w celach wotywnych i/lub ekspiacyjnych. Bez względu na okoliczności powstania klasztoru, religijna motywacja takiego przedsięwzięcia odgrywała zawsze nadrzędną rolę ze względu na sprawowany w klasztorze kult Boży".