Kontynenty

Kontynenty - Czesław Miłosz

Kontynenty to pierwszy tom esejów, szkiców literackich i przekładów Miłosza. Dla czytelników i badaczy jego twórczości książka ta będzie szczególnie interesująca, jako że należy do najmniej znanych z całego jego dorobku. Ukazała się w 1958 roku w paryskiej "Kulturze", nie była nigdy dotąd oficjalnie wydana w a jej wydania podziemne należały do rzadkości. Rozległość zainteresowań, intelektualna chłonność i chęć przyswajania polszczyźnie najwartościowszych osiągnięć kultury światowej - wszystkie cechy późniejszej eseistyki czy, szerzej, działalności literackiej Miłosza - są już w tym tomie wyraźnie widoczne. Jest to jeden z tomów całościowego, opatrzonego aparatem krytycznym i zaakceptowanego przez autora wydania utworów Miłosza. O tekstach z tomu "Kontynenty" Miłosz wypowiada się tak: "Warto zwrócić uwagę na daty sporej części zawartych w tej książce tekstów. Są to lata: 1945, 1946, 1947, 1948, 1949, czyli okres, kiedy najpierw mieszkałem w Krakowie, a następnie w Waszyngtonie, jako pracownik polskiej ambasady. W tamtym czasie rząd starał się stworzyć pozory legalności i normalności, ale dla patriotów współpraca z nim była zdradą, zdradą też było publikowanie w pismach. Dzisiaj trzeba o tym, z pewnym wysiłkiem, przypominać, bo przecież wiersze i proza drukowane w Polsce w tamtych latach stanowią integralną część literatury polskiej, a główne czasopisma dokonały wysiłków, żeby zachować kulturową ciągłość. Książkę można traktować jako rodzaj dziennika moich kolejnych zainteresowań i fascynacji. Niektóre z nich utrzymały się do dziś..."