Komentarz do kodeksu karnego, 1936 r.

Komentarz do kodeksu karnego, 1936 r. - Leon Peiper

Przedmowa do wydania I. Ośmielony nader życzliwem przyjęciem, jakiego doznały moje poprzednie prace w kołach pp. sędziów, prokuratorów i palestry wszystkich trzech dzielnic Rzeczypospolitej, opracowałem niniejszy komentarz. Zamierzeniem mojem było przysłużenie się praktyce przez oddanie w jej ręce komentarza, umożliwiającego szybkie zorjentowanie się co do znaczenia każdego przepisu i tego wszystkiego, co z danym przepisem organicznie się wiąże. Na czele uwag do każdego przepisu zamieściłem motywy Komisji Kodyfikacyjnej - a to odmiennym drukiem (kursywą) dla odróżnienia ich od moich osobistych uwag. Szczególną uwagę poświeciłem przepisom, które wprowadziła Komisja Ministerstwa Sprawiedliwości. W swej wykładni nie zawsze trzymałem się motywów Komisji Kodyfikacyjnej, albowiem każda ustawa stanowi dla siebie odrębną całość duchową, odrywającą się niejednokrotnie od zamierzeń ustawodawcy; ponadto zaś na całości ustawy odbić się musiały liczne zmiany, opuszczenia i uzupełnienia, dokonane przez Komisję Ministerstwa Sprawiedliwości. Jeżeli skutkiem tego odstępowania od wykładni Komisji Kodyfikacyjnej, wyraźnie to zaznaczałem i starałem się uzasadnić. Dotychczasowe orzecznictwo sądowe uwzględniłem w bardzo ograniczonej mierze, a mianowicie jedynie tam, gdzie ono najniewątpliwiej odpowiada brzmieniu i duchowi nowych ustaw. Duch nowych ustaw, jedno ich słowo odmienne, obala często dotychczasową wykładnie lub czyni ją nieścisła. Pozwalam sobie przytem przestrzec praktykę przed powierzchownem powoływaniem się na dotychczasowe orzecznictwo; w każdym poszczególnym przypadku należy nader dokładnie zbadać tezę i uzasadnienie danego judykatu i stwierdzić, czy judykat ten pokrywa się w calej pełni z brzmieniem i linją myślową nowych ustaw, które otwierają nowe punkty widzenia i nowe horyzonty.