Kolekcja Afrodyty. 17 książek

Kolekcja Afrodyty. 17 książek - Blakely St.James

Erotyczne fantazje - 172 s., 1991 r.

Puchar przechodni - 174 s., 1992 r.

Głos pragnienia - 175 s., 1992 r.

Młodzieńcze awantury - 123 s., 1991 r.

Don Juan - 94 s., 1991 r.

Sekrety dyplomatów - 240 s., 1991 r.

Instrument rozkoszy - 127 s., 1991 r.

Sekrety miłości - 250 s., 1991 r.

Eroticon 1 - 224 s., 1992r.

Anonymous - 175 s., 1991 r.

Tatuaż nocy - 253 s., 1991r.

Misterium - 221 s., 1992 r.

Słodycz poznania - 126 s., 1991r.

I DZIEWCZĘCE ZABAWY Nazywam się Celestyna Piano. Pewnie uznacie, że to bardzo melodyjne nazwisko, ale wierzcie, niezbyt poręczne, łatwo zapadające w pamięć, a przez to umożliwiające zidentyfikowanie osób, o których mam zamiar opowiedzieć. Całe moje życie było libertyńskie i nie wstydzę się tego. Nie mam zamiaru używać pseudonimu ani też zmieniać nazwisk osób, z którymi doznawałam uniesień. Zresztą nie mają się czego wstydzić, może z wyjątkiem paru facetów... Chociaż mam już trzydzieści pięć lat, to jednak moje ciało podnieca mężczyzn bardziej niż kiedykolwiek. Dzięki swym seksualnym doświadczeniom nie jestem już wyłącznie pięknym przedmiotem zaspokajającym ich żądze. Sama kieruję aktem, czerpiąc z niego wiele radości i zadowolenia, wykorzystując moich partnerów tak, jak niegdyś oni robili to ze mną. Chciałabym bardzo, aby moje opowiadania brzmiały subtelnie /nie cierpię wulgaryzmów/, frywolnie i podniecająco. Mam również nadzieję, że nie zdeprawuję nikogo, nawet najniewinniejszego czytelnika. Jeśli już taki się znajdzie, niech wyciągnie choć trochę korzyści z moich wspomnień. Niech nauczy się zmysłowości, prowadzenia gry miłosnej, seksualnej fantazji, koncertowego odgrywania wspaniałej symfonii miłości. Pilnie czytaj o moich przygodach, abym mogła przekonać Cię, że najsłodszą muzyką na świecie są jęki rozkoszy, skrzypienie łóżka, czułe słówka kochanków, i nic tak nie odmładza organizmu jak wrząca w żyłach krew, napływająca do instrumentów rozkoszy, w jakie dobry Ojciec wyposażył wszystkie dzieci. Świat mojego wczesnego dzieciństwa był dziwnie pusty i smutny. Wypełniały go jedynie postacie milczącej służby, lalki, książki i moje fantazje. Była też moja guwernantka, mada-