Kolędy i pastorałki polskie, Część I, 1936 r.

Kolędy i pastorałki polskie, Część I, 1936 r. - Stanisław Ignacy Rączka

Stanisław Ignacy Rączka (ur. 13 lipca 1893 r. w Nowym Sączu, zm. 2 kwietnia 1971 r. w Zawierciu) - kompozytor, pedagog, dyrygent. Początkowo kształcił się w Gimnazjum w Nowym Sączu gdzie w 1912 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. Następnie studiował na wydziale filologicznym w Krakowie. W międzyczasie komponuje za co w 1912 roku otrzymuje wyróżnienie na konkursie kompozytorskim krakowskiej "Lutni". W 1921 roku kończy studia przerwane przez I wojnę światową.

Po ukończeniu studiów zamieszkuje w Zawierciu gdzie podejmuje pracę w Prywatnym Gimnazjum Heleny Malczewskiej jako polonista i nauczyciel śpiewu a od 1922 roku zaczyna pracę w Prywatnym Gimnazjum Męskim Towarzystwa "Szkoły Średniej". W latach 1922 - 1934 pełni funkcję dyrygenta "Lutni". Następnie obejmuje stanowisko dyrektora gimnazjum i liceum w Busku Zdroju. Po zakończeniu II wojny światowej zostaje nauczycielem w Szczekocinach a następnie dyrektorem w Koziegłowach.

W 1948 roku powraca do Zawiercia gdzie zostaje dyrektorem szkoły ogólnokształcącej męskiej stopnia podstawowego i licealnego, funkcję tą pełnił do 1950 r. Swoją pracę zawodową zakończył w roku 1966 w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących gdzie pracował na stanowisku dyrektora.

tanisław Rączka opracował wiele publikacji na temat wychowania muzycznego oraz podręczników do nauki śpiewu. Z jego inicjatywy w 1959 r. powstało Towarzystwo Krzewienia Kultury którego został pierwszym prezesem. W jego dorobku kompozytorskim znajduje się 50 utworów na fortepian, harmonium i organy, ponad 400 pieśni chóralnych, wydawnictwa pedagogiczne takie jak: "Nauka Śpiewu cz. I i II (1926), "Śpiewy i śpiewniki szkolne" cz. I i II (1935), "Podhale. Biblioteka pieśni regionalnych (1936) oraz "Śpiewanki szkolne" cz. I i II (1937). Natomiast niepublikowane rękopisy to m.in. "Nowe śpiewy i śpiewki" oraz "Nowe śpiewanki szkolne". Pieśni S. Rączki 29 razy zdobywały nagrody w kraju i za granicą.