Klasztory Karmelitanek Bosych w Polsce na Litwie i Rusi Kraków I Klasztor Św Marcina 1904 r.

Klasztory Karmelitanek Bosych w Polsce na Litwie i Rusi Kraków I Klasztor Św Marcina 1904 r. - Praca Zbiorowa

Mniszki Bose Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel

Początki drugiej żeńskiej gałęzi Zakonu Karmelitańskiego toną w mrokach historii. Tradycyjnie założenie karmelitanek przypisywano bł. Janowi Soreth, przełożonemu generalnemu w latach 1451-1471. Nie jest to do końca zgodne z prawdą. Za jego rządów nastąpiła prawna regulacja istniejących już wcześniej żeńskich wspólnot karmelitańskich. Od momentu, gdy karmelici w połowie XIII wieku przesiedlili się z Ziemi Świętej do Europy, przy ich klasztorach gromadziły się pobożne niewiasty pragnące zaczerpnąć z bogactwa duchowości Karmelu. W taki sposób sformowały się pierwsze wspólnoty żeńskie, które we Włoszech nazywano mantelatkami (od noszonych przez nie białych płaszczy), w Hiszpanii beatkami, w Niderlandach beginkami, oblatkami lub po prostu siostrami. Pośród nich zdarzały się także pustelnice. Od połowy XV wieku luźne wspólnoty zaczęły przekształcać się w regularne klasztory klauzurowe pod jurysdykcją przełożonych Zakonu Karmelitów.