Kieszonkowy słownik języka łacińskiego i polskiego, 1926r., cz. pierwsza

Kieszonkowy słownik języka łacińskiego i polskiego, 1926r., cz. pierwsza - Hermana Mengego

Uczył się w Gimnazjum w Przemyślu i w Brzeżanach, gdzie zdał egzamin dojrzałości w 1883. Od 1883 do 1889 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego pod kierunkiem profesorów Ludwika Ćwiklińskiego, Antoniego Kaliny, Romana Pilata]. Od 1885 do 1889 był stypendystą Zakładu Narodowego im. Ossolińskich. Podjął pracę nauczyciela od 8 maja 1889, egzamin zawodowy złożył 2 czerwca 1892. Jako nauczyciel pracował w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie[5] oraz w lwowskich C. K. Gimnazjach nr IIi VII. Reskryptem z 10 sierpnia 1892 C. K. Ministra Wyznań i Oświecenia został przeniesiony z posady zastępcy nauczyciela C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie na stanowisko nauczyciela rzeczywistego w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku. 10 sierpnia 1893 został formalnie mianowany nauczycielem rzeczywistym[1]. W sanockim gimnazjum uczył języka polskiego, historii kraju rodzinnego oraz był zawiadowcą biblioteki nauczycielskiej i czytelni polskiej dla młodzieży[8]. Następnie od roku szkolnego 1894/1895 został mianowany na stanowisko nauczyciela w C. K. II Gimnazjum we Lwowie z wykładowym językiem niemieckim. W czerwcu 1902 otrzymał VIII rangę służbową. Z tej szkoły w połowie 1903 został skierowany do pracy w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie. Jako nauczyciel tej szkoły, przydzielony do II Gimnazjum we Lwowie, reskryptem z 29 sierpnia 1906 C. K. Rady Szkolnej Krajowej został mianowany na stanowisko dyrektora C. K. Wyższego Gimnazjum w Sokalu (z polskim językiem wykładowym), 22 września 1906 powołany przez cesarza Franciszka Józefa I i sprawował je w kolejnych latach. W szkole uczył języka polskiego, języka łacińskiego, był zawiadowcą biblioteki nauczycielskie. W 1907 został wyznaczony jako reprezentant C. K. Rady Szkolnej Krajowej do Rady Szkolnej Okręgowej w Sokalu. Postanowieniem cesarza z 1 stycznia 1918 otrzymał VI klasę rangi w zawodzie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 20. II Rzeczypospolitej sprawował nadal posadę dyrektora Państwowego Gimnazjum Męskiego w Sokalu[2]. Po 20 latach nieprzerwanej pracy na tym stanowisku, pozostając formalnie na nim, w 1926 został urlopowany celem zorganizowania i pełnienia funkcji kierownika Państwowej Biblioteki Pedagogicznej Okręgu Szkolnego Lwowskiego we Lwowie (wówczas kierownictwo sokalskiego gimnazjum objął także pochodzący z sanockiego gimnazjum, Urban Przyprawa, który 21 listopada 1927 został mianowany na posadę dyrektora tej szkoły].